Als je geen frames ziet klik dan Hier voor de complete site.

 


Lieve Max, weet je nog dat mijn ouders bij jouw fokker kwamen, opzoek naar een speelkameraadje voor Rex. Mijn moeder hurkte en jij kwam heel enthousiast aan huppelen. Mijn moeder zei direct: 'Dit wordt hem!' Jij klein wollig zwart beertje, welkom in ons gezin!

Ik ben met jou opgegroeid, lieve Max. Weet je nog dat ik jou stiekem pepernoten gaf en stukjes kaas. Jij vond alles lekker. Ik vond het leuk om met jou te wandelen, je was altijd zo trouw. En je huppelde altijd met je tong uit je bek.

Weetje nog, lieve Max, dat we samen gingen picknicken in het park. Jij was dol op appel en ik ook, die nam ik dan mee. Ik zat op een bankje en jij voor me en samen aten we de appel, ieder een stukje.

Ik heb zoveel herinneringen van jou, lieve Max. Ik kan duizenden bladzijden vol schrijven over jou. Mijn 'koekie', ik mis je. Ik wil je nog een keer vast houden en je krullen voelen. Nog een keer je zien liggen in je mand. Nog een keer je zien eten. Nog een keer je zien lopen... gewoon je zien leven, lieve Max.

Sorry, lieve Max, dat ik je af en toe afsnauwde, dat ik chagrijnig tegen je was. Het spijt me zo dat ik af en toe geen zin had om je te aaien. Het spijt me zo.

Lieve Max, ik weet dat we elkaar weer ontmoeten. Mijn jochie, dan hou ik je weer vast. Dan gaan we weer voetballen. Dan eten we weer samen een appel. Dan herhalen we alles wat we met elkaar hebben gedaan, maar dan voor altijd. Ik hoef je dan nooit meer te verliezen, dan zijn we voor eeuwig bij elkaar. Koekie, wacht op me bij de regenboog.

Lieve Max, mijn trouwe vriend. Het is inmiddels drie jaar geleden dat jij je laatste adem uit blies. Je blijft voor altijd in mijn hart. Maak er maar een mooie tijd van, in de hondenhemel, dat heb je wel verdient. Speel maar lekker, eet maar veel en geniet van de vrijheid. Vroeg of laat kom ik dit met jou delen, lieve hond. Ik hou van je.

Jill Fraser

© Ineke de Jongh