Gedicht No: 352
Naam: Doortje
soort hond: Pickenees rakker [Foto]
Een hond, niet te groot en
niet te klein,
Het moest wel een pekineesje zijn.
Als puppy, kwam hij bij ons aan,
Kon amper op zijn pootjes staan.
Je kon nauwelijks zien wat de voorkant was,
Maar wij waren met hem in ons sas.
Met zijn platte neus en grote staart
Werd hij voor ons heel veel waard.
15 jaar is hij bij ons gebleven,
heeft ons veel liefde en trouw gegeven.
Was ik verdrietig of was ik blij,
Hij troostte en deelde de vreugde met mij.
Kwam ik binnen in een leeg huis,
Dan was er altijd iemand thuis.
Hij rende achter zijn piepbeesten aan,
En bleef afwachtend voor de koelkast staan.
Hij wist precies hoe laat het was
Voor een wandeling en een plas.
Hij gaf je blindelings een poot
En kroop dan lekker op je schoot.
Zijn harde snurken, namen wij voor lief
Al leek het wel een stoomlocomotief.
Ik heb nog steeds je foto hangen
Want geen andere hond, kan jou ooit vervangen
Gedicht No: 353
Naam:Yolanda Anthonijs
soort hond: Rottweiler Kenzo [Foto]
Gedicht
v/d maand Aug.2004
De laatste keer...
Je grote zwarte hoofd leunt achterover,,
Jou warme bruine ogen zoeken naar mij
Ik leun snel over jouw heen
"hier ben ik”, fluister ik zacht, "wees maar niet bang"
"ik ga nergens heen, dit duurt niet lang"
De dokter zoekend naar jouw ader voor die laatste prik
Je geeft me een paar zachte warme likken,
ik geef een harde snik
Je duwt je neus dieper in mijn gezicht...
Ik hou je vast en roep verstikt
"wees maar niet bang, ik ben bij je
de hele weg lang,
Laat je nu maar gaan... nee wees maar niet bang.
Je ogen sluiten en je hooft zakt weg.
Ik sluit mijn ogen en ga langzaam staan...
Vaarwel Kenzo...
Gedicht No: 354
Naam:Nancy Hendrixks
soort hond: Sheltie [Foto]
Lieve , lieve Stevie
Ik kan me de dag nog zo goed herinneren dat we naar jou en je broer gingen
kijken.
We waren direct verkocht omdat jullie witte kraagjes op een “Z” en een “pijl”
zouden lijken.
Jij had zo’n lekker vinnig snoetje………mijn kleine monatoetje.
Samen op puppycursus jij en ik
Soms leken we wel niet goed snik
Bang als jullie waren renden jullie samen weg en ging je je verstoppen
En je probeerde je achter vanalles te proppen.
Lief en leed hebben we samen gedeeld
Ik heb me met jou nooit verveeld
Jij voelde mij precies aan en wist waar je dan met je snoetje moest gaan staan.
Frits(ke) zo was je bijnaam
In mijn hart zul jij altijd voortbestaan
Met de bal spelen vond je geweldig
Een sport voor jou op zich
Overal liep je me achterna overal waar ik was, was jij!
Jij hoorde gewoon bij mij.
Lag je niet onder de tafel bij de computer dan wel bij de deur als ik aan het
strijken was.
Je had de gekste plekjes.
Ja zelfs tijdens mijn bevallingen was je daar met je snoet
Jij weet precies hoe je iemand steunen en troosten moet.
Als ik de vogelkooi ging verschonen was het feest
Jij sprong op en neer, je moest met je snuitje bij de vogels zijn geweest.
Samen met je broer waken voor twee
Zo pasten jullie samen op ons wel en wee.
Ja als Teddy blafte, blafte jij maar mee
Als wist je vaak niet waarom of wat er aan de hand was
Een blafje kwam er altijd aan te pas.
Samen met je broer op verkenning gaan
Eerst je broer…………jij bleef nog even staan!
Jullie motto was “samen staan we sterk!”
Maar je liet je broer doen al het grote werk.
Jij en je broer hoorden bij ons met jullie deelde we alles!
Onze trouwdag, vakanties, zwangerschappen, geboortes en verlies.
Had je het over de familie Hendrikx dan hoorden jullie daar automatisch bij
Dat is wat iedereen dan ook altijd al zei!
Een echte snoeperd was je ook, een echte lekkerbek.
In een koekje had je dan wel altijd trek.
Ook botjes waar je je helemaal op uit kom leven hebben we je met liefde gegeven.
Ook stiekum de koekjes van de kindjes opeten
Ja dat had jij meestal op je geweten.
Samen met de kindjes spelen was voor jou nog wel erg wennen
Je kon zo goed achter Jarno aan rennen
Je sprong en je blafte in het rond
Dat was wat Jarno dan zo prachtig vond
Sjuul vond jou een geweldig knuffelbeest
Voor haar was knuffelen met jou dan ook een feest.
Nu ben je niet meer bij ons en ben je op een ander mooi plekje
Waar je je rust zal vinden, de rust die je verdient.
Je was mijn maatje, mijn steun en toeverlaat
De leegte is groot de je nu achterlaat
Lieve, lieve Stevie ik zal je zo vreselijk missen gaan
Maar in mijn hart zul je altijd voortbestaan.
Ik zou je niet willen ruilen nog niet eens voor een miljoen
Lieve Stevie, je bent en blijft mijn kleine grote kampioen!!!!
Ik mis je blaf
Ik mis je gekwispel
Ik mis je als mijn schaduw
Ik mis je knuffel
Ik mis je snoet
Ik mis je op je gekke plekjes
Rust nu maar zacht lieve Stevie!!!!!
Je vrouwtje die je nu al zo vreselijk mist!!!!!!!!!!!
Een hele dikke knuffel voor altijd
Bedankt voor alles wat je voor me betekend hebt!!
Gedicht No: 355
Naam:Martina
soort hond:
Een klein kaarsje.
Een kaarsje dat brandt,dat brand ik voor jou.
Een lichtje dat mij vertelt jij bent er nog.
Mijn gedachten aan jou zullen nooit vervagen.
Jij zult altijd als het kaarsje het lichtje
in mijn gedachten zijn.
***
Portret.
Jouw portret hangt aan de muur.
Dat is alles wat over blijft.
Ik kan het nog steeds niet geloven.
Kom ik het ooit te boven?
Het verdriet om jou, kan ik niet verbergen.
Regelmatig lopen tranen over mijn gezicht.
Jij was de rots in de branding.
Jij was het allerliefste bezit.
Mooier dan een diamant.
Mooier dan de mooiste parel.
Jij was mijn kostbaarste bezit.
In mijn herinnering zal ik je blijven koesteren.
Dag Ziggy.
***
Mijn eerste vriendin.
Mijn eerste vriendin jij was mijn eerste echte vriendin.
Je hebt mij altijd trouw gediend.
We leerden samen spelen en alles eerlijk te delen.
Je was mijn troost in zware tijden je gaf me al je medelijden.
Toch kwam op eens die nare dag je maakte een verkeerde sprong.
Je kon opeens niet goed meer lopen.
Dat heeft me beet genomen.
Ver lopen ging niet meer.
Ik kon alleen nog op een wonder hopen.
Maar dat wonder bleef uit.
Er kwam een dag dat jij het leven liet.
Vol verdriet liet je gaan, Ziggy was jouw mooie naam
die ligt nog altijd in mijn mond, aller werelds liefste hond.
Dag Ziggy droom nu maar zacht.
Gedicht No: 356
Naam:Martina
soort hond:
Ziggy 26mei. Cindy 11augustus 2004
greyhond. foxje
De stilte.
Het is zo stil ik weet niet wat ik wil.
Ik hang maar wat rond.
Ik huil tranen met tuiten.
Ziggy viel als eerste weg.
En nu mijn kleine lieve Cindy.
Ik kom om in verdriet.
Twee honden in een klap.
Al dat vertrouwde is met hun meegegaan.
Zij waren zo apart.
Ik voel me hol en zo leeg.
Ik kon ze toch niet missen!!!.
Wat is het leven vaak medogenloos.
Het allerliefste waar je ooit voor koos.
Word je zomaar ineens afgenomen.
Gedicht No: 357
Naam: Martin en Nathalie
soort hond: Sharpei [Foto]
In eens was je doodziek
Bij ons kwam er een gevoel van paniek
"Wij raken je toch nog niet kwijt?"
"Het is nog lang niet je tijd"
Je kwispelt zachtjes met je staart
En wij raken nog meer van de kaart
Als je naar adem snakt en weer begint te hijgen
Kunnen wij niets meer zeggen, alleen maar zwijgen
Je kijkt ons de hele dag treurig aan
Alsof wij het je hebben aangedaan
Je was nog maar 8,5 jaar
En al die tijd waren we bij elkaar
Maar nu is er een lege plek
En het is erg stil sinds je vertrek
Zachtjes hebben we je in laten slapen
Daar hebben wij al onze moed voor bij elkaar moeten rapen
Maar meer lijden had je echt niet verdiend
Dag Yazz, dag lieve vriend.
Gedicht No: 358
Naam: Klazien
soort hond:
Rhodesian Ridgeback [Foto]
Jockular Rhody
Je kijkt me aan met je trouwe mooie ogen,
nooit eerder heb ik tegen je gelogen.
Het is goed manneke, je bent een brave hond,
je bent de liefste maar niet langer gezond.
De geest en levenslust van een hond in de bloei van zijn leven,
het lichaam versleten, het kan niets meer geven
Dagelijks nog wil je het leven vieren,
rennen, gek doen en spelen met andere dieren
Levenslust was je tweede naam
je leefde de essentie van het bestaan.
Na vandaag moeten wij jou missen,
Helaas moeten wij voor jou beslissen.
Veel hebben wij van jou mogen leren
jouw liefde, jouw humor en trouw zullen wij moeten ontberen.
Jouw ziel voor altijd met de onze verweven,
zo zal je met ons verder leven.
Geliefde vriend, de tijd is gekomen,
ga nu naar Fay om met haar verder te dromen.
Klazien, Milco en Oma
Gedicht No: 359
Naam: Arlette
soort hond:Duitse herder [Foto]
TRANEN VOOR EEN VRIENDIN.
(Chila von Hänleinwinkel)
° 23-09-2003 27-09-2004
Liefste Cayenneke,
Ik kan het nog steeds niet geloven,
Dat we nu niet meer samen kunnen zijn
Je was net 1 jaar en zo veelbelovend
Op de training was het steeds zo fijn
We zouden wedstrijden spelen
En een goede waakhond van je maken
onze liefde zouden we voor altijd met elkaar delen
We waren bijlange nog niet klaar met onze taken.
Ik was je baasje dankbaar dat ik met u mocht trainen
Je werklust en je buitdrift lagen zo hoog,
We gingen samen werken op verschillende terreinen
En als ik zei hoe goed je was, dan wist iedereen dat ik niet loog
Als ik nu andere zie trainen dan denk ik aan jou.
Dan wil ik schreeuwen, Cayenne kon het wel
En we wilden zo graag puppies van onze reu en jou
Maar deze droom is uit elkaar gespat als een zeepbel.
Zonder leiband en met jouw buitdrift was je vastbesloten een konijn te pakken,
en je baasje, hoe ze ook riep, had tegen jouw driften geen verweer
laat iedereen het nu voor eens en altijd snappen
geen enkele hond mag loslopen in de buurt van het verkeer.
Je baasje vond je dood op straat
En de auto die je aanreed was verdwenen
Telkens ik ga trainen rijd ik door je straat
En wil ik stoppen aan je huis om je mee te nemen
Cayenneke en baasje Nancy, bedankt voor de fijne tijd
Dat ik met u mocht trainen van haar was een hele eer.
Hiervan had ik nooit een moment spijt.
Maar dat je zo aan je eind moest komen, dat doet zeer.
Cayenneke, rijkelijk hebben me tranen voor u gevloeid
Ik hoop dat er iets als een hondenhemel bestaat.
Veel respect en liefde heb ik voor jou gevoeld
De herinnering aan jou blijven diep in mijn hart bewaard
Slaap zacht lieve schat.
Gedicht No: 360
Naam: Margo
soort hond:Duitse herder [Foto]
Niemand die het weten kan
hoeveel ik van je hou
Niemand die mij troosten kan
in mijn verdriet om jou
Niemand die begrijpen zal
hoe vreselijk ik je mis
Niemand die beseffen zal
hoe erg die pijn wel is.
Lieve Timo, slaap zacht.
Droevige gedichten
