Gedicht No: 342
Naam: Paul en Brigitte
soort hond: Franse Buldogg Roxy
Roxy
we hadden je halfzusje al een half jaar
maar dat ontdekte we pas later.
we zochten een speel kameraadje voor haar
en zagen jou op internet staan
je zat bij rare mensen
die het normaal vonden om jou te slaan
je had oorontsteking en was te dik
ze hadden je helemaal verwaarloosd
maar we waren helemaal verliefd op je blik
die oorontsteking is nooit weggeweest
maar dat was met medicatie goed te behandelen
dat je gelukkig was interesseerde ons het meest
na 2 jaar kwam je bij ons liggen en keek ons aan
je kreeg ineens heel veel pijn
je ogen stonden niet meer vrolijk maar van "doe hier iets aan"
in de dierenkliniek zat je bijna elke dag
het werd eigenlijk je tweede huis
toch weer vrolijk doen als je ons weer zag
je kreeg steeds meer pillen tegen de pijn
de artsen wisten het ook niet meer
het kan een nekhernia of epilepsie zijn
je werd doorverwezen naar een specialist in het ziekenhuis
nu is het afwachten wat zij zegt
en of je met ons mee mag naar huis
we hopen dat er een oplossing voor jouw pijn is
zo niet, sorry meid
we kunnen je niet met pijn laten leven, dan liever je gemis
dit is een beslissing waar we al tijden mee worstelen
we kunnen je dit niet aan doen
we durven je niet eens meer te borstelen
we hopen dat er nog wat aan te doen is
en dat we nog jaren van je mogen genieten
zo niet, weet dan dat we je allemaal missen.
Gedicht No: 343
Naam: Daniela
soort hond:
Voor onze lieve Luna.
Je bent zomaar plotseling van ons heen gegaan.
Waarom is de vraag? Waarom!
Het doet ons zo veel pijn!
Maar we zijn blij dat we zo veel mooie herinneringen hebben aan jou.
Luna we missen je ontzettend!
We denken nog altijd elke dag aan jou!
Luna waarom heb je ons verlaten?
Het is hier zo stil zonder jou!
We missen je liefde,de aandacht die je ons gaf.
Hoe je altijd zo zotte toertjes uithaalden,hoe je ons liet lachen.
Luntje toch je was toch zo een lieve hond,zo als jou zijn er geen twee!
Luntje we willen je terug,maar toch weten we dat het niet gaat.
Luna we gaan je ontzettend hard missen!
Je was ons zusje. Slaap goed!
Poentje van ons ....
Vaarwel...
Mama(Rita),Papa(lino)
Zussen:Danesi,Davida,Daniela,Doriana
We zullen je nooit vergeten!
Gedicht No: 344
Naam: G.W.A. Geurts
soort hond:
vaarwel lieve mandy
Met kleine ogen en je wipneusje
keek je ons aan
net of je wou zeggen ,laat me nu gaan
ik had het fijn bij jully
ook al was het maar kort
het waren fijne jaren
ik ga nu met vrede heen
rust nu maar uit lieve mandy
je pijn is nu voor jou teneinde
dank je wel voor al je liefde en warmte
die je ons hebt gegeven
je was een kleine snoepert,koekjes en een worstje
vond je lekker en je mandje met je knuffelbeestjes
waren jou domein
rust zacht lieve mandy
we missen je ontzettend
Gedicht No: 345
Naam: Marianne v Dam
soort hond: Stabyhoun
Op het moment dat ik met dit gedicht begin
dondert en bliksemt het in de lucht,
Dan heb je het weer moeilijk, Silly was altijd zo bang, nu van verlichting een
zucht.
Dit hoeft ze gelukkig niet meer mee te maken,
maar onweer in de lucht zal mij wel blijven raken
Silly 12 mei 1992 - 1 juni 2004
Hoe was het ook alweer begonnen met onze eerste Stabij.
Ik weet nog heel goed, we waren met Silly heel erg blij.
We wilden van alles met haar, puppyles, vervolg en ook nog jacht,
dit laatste was niet wat wij daarvan hadden verwacht.
De dummy was erg leuk, maar het schieten vond ze maar zo zo,
daarna deden we behendigheid en daardoor was alles weer okido.
We waren zo gek met haar we wilde er nog wel één,
maar zo één zoals als onze Silly vind je er geen.
Toen besefte we ons dat we er eentje zelf wilde fokken,
de boeken van de geboorte van de hond werden uit de kast getrokken
We wilden alles perfect, een mooie reu werd uitgezocht,
uiteindelijk werd Dibbe gehouden en de rest verkocht.
Dit was het begin fan `e Âlde Leane, de Stabij fokkerij,
en met ieder nestje waren wij weer even blij.
Silly werd Oma, overgrootoma en ja zelfs overovergrootoma,
We zijn heel erg trots op haar nageslacht, dit doet niemand haar na.
Ineens komt het waar je altijd bang voor bent, ze kreeg een tumor met 10jaar,
snik je leven stort in, en je geliefde Stabij komt in levensgevaar.
De tumor werd verwijderd, die operatie was niet sympathiek voor haar
uit liefde voor Silly dat nooit meer, we willen zo eerlijk mogelijk zijn met
elkaar.
Hoe moeilijk dat ook is, genieten van haar zoals ze nu nog is,
we hebben nog heel erg veel gedaan, zelf geitjes voeren met de fles.
Tot op de laatste week nog met de bal en zwemmen in de vaart,
toch komt die tijd dat je een heel erge moeilijke beslissing maakt.
Hoe moeilijk dat ook was, je zet alles op een rij,
Silly bedankt je was een dijker van een stabij en je bent nu vrij.
Ik zal je vreselijk missen, maar ik heb mooie herinneringen
Ik zal altijd aan je blijven denken, en ik zie je steeds terug in je kinderen.
Lieve Silly ik hou nog steeds van je, Marianne
Gedicht No: 346
Naam: Ellen Braekman
Soort hond: Berner Sennen
room in your heart....
Sorrow fills a barren space;
you close your eyes and see my face
and think of times I made you laugh,
the love we shared, the bond we had,
the special way I needed you -
the friendship shared by just we two.
The day's too quiet, the world seems older,
the wind blows now a little colder.
You gaze into the empty air
and look for me, but I'm not there -
I'm in heaven and I watch you,
and I see the world around you too.
I see little souls wearing fur,
souls who bark and souls who purr
room in your heart ...
born unwanted and unloved -
I see all this and more above -
I watch them suffer, I see them cry,
I see them lost, I watch them die.
I see unwanted thousands born -
and when they die, nobody mourns.
These little souls wearing fur
(Some who bark and some who purr)
are castaways who - unlike me -
will never know love or security.
A few short months they starve and roam,
Or caged in shelters - nobody takes home.
They're special too (furballs of pleasure),
filled with love and each one, a treasure.
My pain and suffering came to an end,
so don't cry for me, my person, my friend.
But think of the living -
those souls with fur
(some who bark and some who purr) -
And though our bond can't be broken apart,
make room for another in your home and
your heart.
UTAH forever !!!
ik zal je nooit vergeten ....nooit ...
Gedicht No: 347
Naam: Dieter de Smet
Soort hond:
Speciaal voor jou (Doddy)
je was de liefste die er bestond
waarom be n je weggegaan
ik mis je zo
ik denk elke dag aan jouw
ik liet je ib de kou
maar toch was het het beste voor jouw
kzal altijd van je blijven houden
jij was mijn grootste schat
en nu ben je er niet meer
ik stond er op te kijken
hoe j elangzaam stierf
ik stond er op te kijken
en deed niets
dat doet nu veel pijn
khat die pikuur kunnen uittrekken
kweet dat je altijd nog op ons waakt
als er iets vekeerts zou gaan zal je ons altijd waarschuwen
je bent er nu al 1week niet meer en het leek gisteren gebeurt te zijn
je was mijn beste vriendin
de avond toen het gebeurde legde je je poot in mijn hand
alsof je het wist
maar toen we je wegbrachten was je zo blij wou je dan bij ons weg
ik mis je zo ik wou dat ik je ooit nog eens zou weer zien
zonder jouw kan ik mijn leven niet voorstellen
ik kan echt niet leven zonder jou
kheb dat nu speciaal voor u geschreven
want jou zal ik nooit vergeten !! khou zo van jou
Gedicht No: 348
Naam: Miriam van roij
Soort hond: Kruising Malthezer/York
Dag lieve Trixie
Vanmorgen ben je ingeslapen
helemaal alleen in de kliniek
Je hebt zo hard gevochten, kleine Trixie
want lieve schat, wat was je ziek
Eerst leek je zelfs nog op te knappen
en mocht je mee, met mij naar huis
Ik was zo blij, echt zó gelukkig
ik dacht:"Jij redt 't wel, jij kleine muis"
Maar dan toch liet je lichaam je in de steek
je braakte de hele nacht, aan één stuk door
Wanhopig heb ik bij je gezeten
aaide je koppie, krabbelde je oor
Zo moest je weer terug naar je ziekenhuisbedje
jee, wat deed me dat een pijn
Ondanks een wonderbaarlijke opleving
mocht je uiteindelijk niet meer bij ons zijn
Want vanmorgen ben je ingeslapen
helemaal alleen in de kliniek
Ik zal je zo ontzettend missen, kleine Trixie
maar godzijdank ben je nu niet meer ziek
Gedicht No: 349
Naam: Susan reppel
Soort hond: Golden retriever Zico
Bedankt
Je was mijn vriend,
mijn kameraad,
jij gaf mij meer dan ik kon dromen.
Hoe zwaar is het dan ook,
dat jouw tijd nu al is gekomen.
De lege mand, de lege bak en je riem herinneren
mij eraan dat ik jou nooit meer zal zien.
Het bos, het strand, het ging je nooit vervelen,
en ik ben blij dat ik die momenten met jou kon delen.
jij kon alleen maar liefde geven en hebt me vaak door moeilijke
momenten geholpen in mijn eigen leven.
het ga je goed fijne vriend,
je hebt nu de rust die je hebt verdiend.
Zico wij zullen je nooit vergeten jij was onze vriend.
Gedicht No: 350
Naam: Inge
Soort hond: Duitse Herder Pacha
Pacha,
we wisten dat dit moment zou komen,
toch wou ik dat ik je terug kon dromen.
dertien jaar was je mijn steun en toeverlaat
jij vriend, was mijn beste maat.
bedankt voor al deze mooie jaren,
'k zal jou gedachte nog lang bewaren.
slaap nu maar trouwe vriend
je hebt je rust nu wel verdiend.
Droevige gedichten
