Droevige gedichten
Nummer 331 t.m 340

Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.


Gedicht No: 331
Naam: Monique
soort hond: [Foto]

Lieve Mickey,

Op 10-4-’88 kwam je op deze aarde en
1-3-’04 heb ik je begraven.
Ruim 15 jaar heb ik van je kunnen genieten en heb je lief gehad,
Mick je was mijn lieve schat.
Fietsen, met de auto of wandelen alles vond je fijn,
als je maar mee mocht en bij ons kon zijn.
Aandacht kreeg je zat, zelfs van vreemde mensen,
wat kan een hondje nog meer wensen.:-)
Je was voor mij de mooiste en liefste hond,
en dat vertelde ik altijd tegen iedereen rond.
Toen je blind werd, was je levensvreugde een stuk vergaan,
ik heb je leven getracht zo leuk mogelijk te maken,
daar heb ik heel erg mijn best voor gedaan.
Nu moet ik je missen en dat doet zeer in mijn hart,
voor jou is het beter je rust nu zacht.
Lieve Mickey rust zacht en vergeet niet dat ik van je hou,
ik koester mijn herinneringen en denk aan jou.

Dikke knuffel van je vrouwtje Monique

Gedicht No: 332
Naam:
Soort hond: Mastiono Napolitano

DIESEL trouwe vriend,

Ik herinner me nog de dag dat je bij ons kwam,je was nog zo klein.
Opeens ben je verdwenen het is onomkeerbaar en onbegrijpelijk...
Na amper 7,5 jaar heb je ons verlaten,het enige wat helpt is over je praten.
Nu rest alleen nog de tranen in mijn ogen als ik naar jouw foto's kijk.
Diesel jij hebt ons zoveel liefde gegeven,we zullen echt nooit vergeten wat een trouwe hond jij was
en hoe je lag te rollen in het gras.
We missen je geblaf en ook wel je gezeur want nu wacht er geen Diesel meer bij de deur.
Het ging zo plotseling dat je ons verliet en dat doet oneindig veel verdriet,we zullen je missen vriend.
Veel liefs van Gilles,Manon,Freddy en Sybille.
Slaap zacht.

Gedicht No: 333
Naam: M v Boxel
Soort hond:

Figaro,

11 jaar geleden kwam jij in ons leven als een lief, zacht bolletje wol. 
Tijdens deze 11 jaren heb jij ons héél véél gegeven.  
Liefde, trouw, vriendschap, zonneschijn.    
Nu is jouw vrouwtje en baasje intens verdrietig en radeloos. 
Hoe moeten wij nu verder zonder jou ???  
Hoe moeten wij gaan slapen in een kamer gevuld met leegte.
Geen ochtend spelletjes meer, geen stokje verstoppertje aan zee, geen lieve natte snoet bij het binnenkomen,
nooit meer je hoofdje zien met die speciale blik als ik zei “toer doen” of “dodo doen”, en nog zoveel meer……………Vandaag las ik, lieve schat, een verhaal over de “regenboog-brug”
daar waar alle dieren samenkomen die véél en heel véél voor iemand hebben betekend.  
Daar ben jij  nu ook, dat weet ik.  
Daar kan je nu terug rennen en spelen met alle andere hondjes en met onze Zappa.  
Daar ben je nu terug gezond en wel, en zoals in dit verhaal, zal je op een dag,
stoppen met rennen als je één van ons beiden ziet afkomen.  
Hopelijk, ben ik je vrouwtje de eerste, want ik popel van ongeduld om terug je natte lieve snoet te voelen,
 om je te omhelzen, om je terug te kunnen zeggen hoeveel ik van je hou, lieve jonge, grote vent, vriend, lieve schat.   Daar bestaat géén tijd, voor jou niet en dat is voor je vrouwtje een grote geruststelling,
wij daarentegen moeten geduldig wachten en proberen verder te leven met onze pijn.
Tot dan Figarootje, lieve schat, dan gaan wij samen over de Regenboog-brug.

Gedicht Nummer: 334
Naam: Connie
Soort hond: Golden Retriever [Foto]

Lieve Sheila

Je was onze eerste Golden (retriever) hond.
Al gauw sloten wij een verbond.
Een verbond voor het leven,
waarin wij samen vele mooie dingen beleefden.
Twaalf jaar en zeven maanden ben je geworden.
Maar als het aan ons lag,
waren dat er honderd geworden.
Als een soort verraad aan je allerbeste kameraden.
Hebben we op die bewuste 16 januari 2003 moeten
aanschouwen dat jouw trouwe ogen voor
eeuwig zouden sluiten.
Toen we dit akelige nieuws hoorden,
was het net of iets onze harten doorboorden.
Onze allerbeste vriendin,
je hebt ons een hoofd vol herinneringen gegeven
aan alle fijne dingen die we samen hebben gedaan.
Dit gedicht is om te weten,
dat we je nooit zullen vergeten.


Lieve Sheila,

Wat doe je ons nu aan.
Nu ben je plotseling bij ons vandaan gegaan.
Wij wilden je niet laten gaan,
maar wij konden je niet meer tegen houden
en daarom is het nu wel goed dat je bent heengegaan.
Het is zo zwaar dit toe te moeten geven,
maar we moeten er maar mee leren leven.
Maar we zullen je nooit vergeten,
omdat we zoveel van je houden.
We hebben vreselijk veel verdriet,
maar gelukkig zie je dit niet.
Thuis is het zo stil en zo leeg zonder jou,
maar echt schat, geloof me dit is het beste voor jou.
Dit gedicht is om te weten,
dat we je nooit zullen vergeten.
 

Gedicht Nummer: 335
Naam: Sally
Soort hond:

Hey lieve Witte,

Hey, lieve kleine witte hond,
Weet je nog
De dag dat ons vrouwke
Je per ongeluk vond.

Ik moest van je vorig baasje balen.
Daarom ben ik je komen halen.
En jij maar beven,
Maar waarschijnlijk
De mooiste dag uit je leven.

Weet je nog Witte
We reden naar huis
JOU nieuwe thuis.

Lief Witteke, jij bent voor ons, ons kind
Jij maakte ons iedere dag blijgezind.

Nu ben je plots gestorven,
En dit heeft ook ons leven bedorven.
Witteke, we hebben je laten cremeren,
Om je altijd te kunnen eren.
Voor de vriendschap, liefde en geluk
Dat jij ons hebt gegeven.
Het doet ons veel pijn,
Maar zo kan je voor altijd bij ons zijn.

En opnieuw moesten we balen,
Opnieuw mochten we je komen halen.
Maar niet als zovelen,
Maar in je nieuwe leven.
Ook je dikste vriendjes: onze poezen, Boyke, Zorkie, Ganash en Union zeuren,
Ook zij zijn om JOU aan’t treuren.

En nu ben je terug in je vertrouwde huis,
JOU eigen thuis.
Witteke, wil jij op ons wachten,
Ook al vraagt dat veel van je krachten.

Witteke, man, wat houden wij van jou
En hoopten dat jij nog leven zou.
Waarschijnlijk ben jij gelukkig daar,
Maar wisten wij maar waar

JOU lieve vrouwke en baasje


Gedicht Nummer: 336
Naam: Ankje Talma
Soort hond: Bouvier Nouska

Noeska was 6 jaar,
toen ontmoeten wij elkaar.
Je wilde eerst niks van mij weten.
een aai over je bol, kon ik wel vergeten.
Nadat ik je mee naar huis nam.
En je bij Nera aankwam.
Wist je hier krijg ik een mooi leven,
waar ik al mijn liefde mag geven.
Je werd een trouwe vriend.
Noeska, je hebt een leven vol liefde en warmte verdiend.
Toch mocht het geluk niet lang duren.
Want na een jaar kwamen de donkere dagen en uren.
Kanker, werd er bij jou geconstateerd,
en je moest worden geopereerd.
Wat kwam dat bericht hard aan.
Dat het ten einde liep, er kon niets meer voor mijn Noeska worden gedaan.
Wat vond ik de wereld gemeen.
Waar moest ik nog met mijn hondje heen.
Ik wilde haar niet kwijt.
En toch zie ik dat het leven langzaam uit haar glijdt.
Vaak liepen de tranen over mijn wangen.
Als ik na je keek, en jij je hoofd liet hangen.
Toen op een zondag je had zo'n pijn.
O,Noeska ik wil zo graag nog een paar dagen bij je zijn.
Ik moest je van die pijn bevrijden.
Want ik kon het niet aanzien, jou zo te zien lijden.
Het verlossende spuitje kwam,
wat jou alle pijn ontnam.
Je kreeg je welverdiende rust.
Met je hoofd op mijn schoot, heb ik je voor het laatst gekust.
Mijn hart is bevangen van verdriet, ik huil om jou.
Noeska, weet goed, dat ik dit uit liefde deed voor jou.

Gedicht Nummer: 337
Naam:
Soort hond: Engelse Bulldog [Foto]

lieve Ugly,

Toen wij jou kregen was je amper 7weken oud,
we kwamen er al snel achter je had een hart van goud.
Elke dag was er om jou wel een lach,
Alleen die scheten van jou waren geen plezier,
dat kon iedereen jou gauw vergeven je was zo'n lekkerdier.
Tot op een dag je moeilijk begon te lopen,
dus wij naar de dierenarts en maar hopen.
En ja hoor de rongtenfoto bleek behoorlijk fout,
maar dat liet jij koud.
Met een aantal medicijnen gingen we vol goede moed door,
tot op zaterdag 16-4-2004 ik enge geluiden hoor.
Er kraakte van alles bij elke stap die jij deed,
jij was het die steeds meer pjn leed.
Het moment was daar,
om jou een laatste zoen te geven viel erg zwaar.
Het verdriet is erg groot,
we kunnen het niet geloven jij bent dood!
In ons hart blijf je altijd bestaan,
hoe moeten we zonder jou verder gaan?
We hopen dat je bij ons leuk heb kunnen leven,
en ons dit kunt vergeven.

dag lieve ugly, ooit zien we elkaar weer terug
liefs tommy, joyce, mike en je maatje misty

Gedicht Nummer: 338
Naam: Ine Swerts
Soort hond: Malthezer Leeuwtje

 

Lady,
de tijden vlogen voorbij
alle plezier die we samen hebben gehad
alle liefde die we samen hebben gedeeld
ik zal het nooit vergeten.
jij was voor mij dat kleine beetje hoop die een mens nodig heeft om te leven.
ik wou je niet kwijt maar er was geen andere keuze,
ik hoop dat je het mij vergeeft.
we waren allebei nog jong toen we elkaar leerden kennen maar
samen zijn we opgegroeid en hebben we nieuwe dingen geleerd.
nu weet ik hoe ik van het leven moet genieten en dat allemaal dankzij jou.
ik hoop dat je mij nooit vergeet want jij blijft altijd in mijn hart.
nu ga ik je stilletjes loslaten zodat je kan rusten.
vaarwel mijn liefste schat, van je aanbidster.

Gedicht Nummer: 339
Naam: Ingestuurd door G Verhoeven
Soort hond:

Om te weten hoe lang een jaar duurt,
Vraag het aan de student die niet slaagde voor zijn examen.

Om te weten hoe lang een maand duurt,
Vraag het aan de moeder die een maand te vroeg haar kind kreeg.

Om te weten hoe lang een week duurt,
Vraag het aan de uitgever van een weekblad.

Om te weten hoe lang een uur duurt,
Vraag het aan de geliefden die wachten om elkaar terug te zien.

Om te weten hoe lang één minuut duurt,
Vraag het aan degene die zijn trein, bus of vliegtuig heeft gemist.

Om te weten hoe lang een seconde duurt,
Vraag het aan degene die iemand is verloren bij een ongeval.

Om te weten hoe lang een honderdste seconde duurt,
Vraag het aan degene die een zilveren medaille won op de Olympische
Spelen.

De tijd wacht op niemand. Geniet van de momenten die je hebt en ze
zullen van grote waarde zijn.
Deel ze met degene die je liefhebt en ze zullen nog waardevoller
zijn.

Gedicht Nummer: 340
Naam: A Rake
Soort hond: Engelse Bulldog

Lieve Opi

Als een lief zacht hondje kwam je hier
En jouw pupjes verzorgen deed je jouw erg plezier
Maar verder was je bij ons niet zo blij
Zo zacht was jij

Bij ieder hard woord kroop jij weg
Oh lieve schat wat heb jij een pech
We besloten jouw een lief gezin te geven
Voor jou geluk dat was ons streven

Wij wisten niet beter of het ging je goed
Anders hadden we je daar weg gehaald met spoed
Voor vele die jouw kende ben je zeer dierbaar
Maar nu is je leven in gevaar

Je leven ging niet over rozen
Zo met de keuzes die wij voor jouw kozen
Ik ben boos en heb verdriet, begrijpen doe ik het ook al niet
Ik denk iedeeen, als jij haar haar zo vechtend ziet

Wetend dat jij dit gevecht zal gaan verliezen
Onzeker over de laatste keuze die wij voor jouw moeten kiezen
Zien hoe mama jou hoofd vast houd omdat hij zo schud, doet pijn
Wetend dat er iedere dag meer vergif in jouw bloed zal zijn

Mailinn zal jouw straks op staan wachten
Op grote velden met al zijn prachten
Weten dat jij straks niet alleen zal zijn
Is voor mij een troost en dat vind ik fijn


Rust straks maar lekker uit lieve Oprah
en daarna lekker spelen bij de rainbowbridge
Till we meet again
 

 

<< Vorige 10 gedichten Volgende 10 gedichten

© Ineke de Jongh