Droevige gedichten
Nummer 320 t.m 330

Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.


Gedicht No: 321
Naam:
soort hond: [Foto]

Vasja


5 jaar geleden namen we je mee,
je volgde ons heel gedwee.
Een nieuwe kans op geluk kwam eraan
Die had je nodig voordat je moest gaan
die 5 jaar de laatste van je leven
hebben we je veel liefde en respect gegeven.
omgekeerd kregen we dit terug van jouw
en we beloonde elkander met wederzijdse trouw.
jij was een onvoorwaardelijke vriend, die geen onrecht verdiend.
dit wilde we je ook niet geven en besloten om je niet verder te laten leven.
je kon niet meer onze trotse ouwe roedelleider zijn.
en je ogen spraken, dit was je enige pijn.
ondanks ons grote verdriet, was het tijd dat je het leven achter je liet.
je lijf wilde niet meer, het knaagde aan je, het deed je zeer.
voor ons ging de tijd te vlug
en als ik kon draaide ik hem terug.
we gaan verder zonder jouw,
maar je herinnering leeft in ons en dat is waar ik op bouw.
Ik bouw op onze toekomst met onze vriend

de hond
want met jouw lieve Vasja begon ons eeuwig verbond.

een verbond met het beste wezen hier op aarde,
eerlijk, oprecht en trouw.

en dat is nu waarom ik zoveel van jullie hou

Vasja je blijft onze topper

Edgar & Brenda
 

Gedicht No: 322
Naam: Robbert
Soort hond: Sharpei [Foto]
Gedicht v/d maand Maart 2004

Een jaar geleden ( 7 maart 2003 - 7 maart 2004 )

Het is vandaag precies een jaar geleden
Dat gebeurde wat niet kon worden vermeden

Het lijkt soms zo kort geleden gebeurt
Word nog als om de dag van gister om getreurd

Het gemis is dan ook nooit weg geweest
Ook al is Lian ook een fantastisch beest

Mis ik jou aanwezigheid nog oh zo vaak
Denk aan jou of zie je foto en het is weer raak

Je urn en foto's staan hier vol in het zicht
Regelmatig staan ze vol in het licht

Dan schijnt de zon hierop zijn stralen
Waarbij mijn gedachten afdwalen

Naar die plek daar tussen de zon en hier
Waar jij nu een leven hebt vol vertier

Het zij je gegund, dat huppelen in de wei
Ook al ben je daardoor niet meer hier bij mij

Had je graag nog wat jaren hier gehad
Maar jou kwalen en pijnen verhinderden dat

Daarom ben ik blij dat je nu zorgeloos rent
In de regenboogbrug, waar je nu bent

Zonder pijnen en kwalen, wat je leven verstoord
Hier leef je voor eeuwig in onze harten voort

Lieve Mei-Li, Rust in Vrede, tot ooit weer ziens,

Robbert

Gedicht No: 323
Naam: ingezonden door Klazien
Soort hond:

MEMORIES

They say memories are golden
well maybe that is true.
I never wanted memories,
I only wanted you.

A million times I needed you,
a million times I cried.
If love alone could have saved you
you never would have died.

In life I loved you dearly,
In death I love you still.
In my heart you hold a place
no one could ever fill.

If tears could build a stairway
and heartache make a lane,
I'd walk the path to heaven
and bring you back again.

Our family chain is broken,
and nothing seems the same.
But as God calls us one by one,
the chain will link again.

author unknown

Gedicht No: 324
Naam: Joeri
Soort hond: Rottweiler [Foto]

Zwaar werden de dagen
en lang duurde de nacht
Hoe moeilijk is het vechten
bij het ontbreken van de kracht

Deze strijd nam je volledig in beslag
We namen afscheid van je, elke dag

De strijd is gestreden
je hebt je best gedaan

de pijn zou verdwijnen
je wist dat je moest gaan

De leegte zonder jou
is met geen pen te beschrijven
De leegte zonder jou
zal altijd bij ons blijven

Maar veel fijne herinneringen
verzachten onze smart
Voorgoed uit ons midden
maar altijd in ons hart


En Yeti, als je aan de andere kant
je vriendje Rufus terugziet
vertel hem dat hij ook nooit
ons hart verliet.

Gedicht No: 325
Naam: Christine Hennequin
Soort hond: Yorkshire terrier [Foto]

Mijn eigen kleine lieveling Malouke

7 september 1988-26 februari 2004

Jij was de liefde van mijn leven.
Mijn kleine kroeltje 15 ˝ jaren lang
Altijd bij me in de buurt dan voelden wij ons pas gelukkig.
Vaak was ik voor je aan het zingen en hoeveel koosnamen heb ik voor je bedacht?
Meestal noemde ik je “mijn prinsesje”.
Mijn lief prinsesje, ben je nu een engeltje?
Of ben je nu een ster?
En straal je aan de hemel naast je lieve zusjes Dolly en Cathy?.
Of zijn jullie misschien nu weer samen, daar bij de regenboogbrug?
Je lieve kirrende geluidjes van je die me nooit meer zullen loslaten.
Het laatste halve jaartje toen we wisten dat je ziek was gingen we nog vaker naar het twiske
en bij de tunnel begon je al te blaffen van blijdschap.
En als we dan na een uurtje of 1 ˝ weer thuis kwamen wilde je meteen eten. Eerst 10 keer je mooie kopje van het eten wegdraaien om vervolgens alles op te eten.
En als je echt niet wilde eten ging papa biefstuk voor je halen en at je vervolgens de hele week niets anders.
Aan het begin van je ziekte was je 13 ons afgevallen, van 31 ons naar 18 ons.
Maar de wijsheid van doktoren en specialisten, maar niet te vergeten mijn liefde doen veel. En 2 weken terug zette ik je weer op de weegschaal en je woog 22 ons. Dat hebben we er samen toch maar mooi aangeknokt he lieveling.
Ook de bossen en de heide werden veelvuldig door ons bezocht.
Honderden foto’s heb ik van je gemaakt en ook nog de nodige films.
Mijn grote angst was dat ik jou net als je lieve “zusjes”moest laten inslapen. Ik vind het zo voor God spelen en had er nachtmerries van maar jij hebt die angst van me afgenomen door in onze vakantie in je geliefde caravan op het hoofdkussen tussen papa en mama in, te slapen.
Ongeveer een uurtje ervoor was je nog in de tuin wezen plassen en ik had je lekker warm weer ingestopt onder je dekentje en met mijn hand op je kleine buikje.
En met een paar heel dikke kussen ging je meteen weer slapen.
Toen ik je om 8 uur wakker wilde maken mijn schat lag je zo heerlijk vredig erbij en eerst zag ik het niet eens maar,
God had mijn gebeden verhoord. Zonder dat je pijn hebt gehad was je op een prachtige manier ingeslapen.
Maar toch mijn prinsesje, ik mis je zo.
En ook je jonge zusjes Heavenly en Serena, die eerst een beetje bang waren toen je zo stil lag op je eigen kussentje en onder je eigen dekentje. Maar die je later op de dag gingen besnuffelen en likken op je neusje. Heavenly die het dekentje weg ging trekken en Serena die dicht tegen je aan ging liggen. Zij missen je.
Maar ze hebben wel afscheid van je genomen.
Mijn lieveling Malouke, wie komt er nu s’avonds bij ons zitten kijken op de grond als we gaan spelen?
En wie gaat er nu elke autorit de hele weg zitten blaffen van plezier?
En wie moet er altijd even op de strijkplank zitten als ik sta te strijken met haar kopje tegen mijn gezicht terwijl ik ons liedje zing voor je?
Lieveling, mijn lieveling, ik mis je zo erg.
Maar je bent behoedt voor pijn en dat maakt mij gelukkig.

Dag mijn poppetje, ik zal altijd van je blijven houden.

Je mama


Gedicht No: 326
Naam: Ronald Brandsen
Soort hond: Dobermann

lief baasje.


Oudejaarsavond 1998 heb jij het vrouwtje en mij erg gesteund.
Ik werd erg ziek, dat bleek na het tweede bezoek aan de dierenarts
(longontsteking)werd er vastgesteld.
Gelukkig had je mijn eigen mand meegenomen.
daar lach ik nou zonder mijn broer allen op een kamer.
Erg alleen lag ik niet,elke keer kwam er wel iemand kijken.
ook had jij nog een kaarsje voor mij gebrand.
in die vier en halve maand dat ik bij je ben geweest, heb ik wel heel erg veel gezien.
Je kan het zo gek niet opnoemen of ik was er bij,b.v Mac,Donalds,de hei,de sneeuw ,de maďsvelden
de stad,opa en oma in Emmen en mijn neefje Chikay,
Purmerend en natuurlijk veel bij mijn broertje Rocky.
In de zomer heb je mij gehaald in de herfst zijn we naar het bos geweest
in de winter hebben we sneeuwballen gegooid.
het enige wat ik niet ken is de lente.
Maar door bij jou te mogen zijn was het voor mij altijd lente, jij bent samen met het vrouwtje
het mooiste wat mij is over komen.
Gelukkig heb ik voor dat iki n moest slapen mijn broertje
Rocky nog gezien en gekust dat was weer z,on goed idee van jou baasje.
ook vond ik het fijn dat er vrienden bij waren, dan waren jullie ook niet zo alleen.
Zo kon ik met een gerust hart inslapen wetend dat jullie mij nooit zullen vergeten.
Baasje heel heel heel erg bedankt voor die fijne tijd bij jou.
Baasje en vrouwtje ik ben pas echt dood als er niet meer aan mij gedacht wordt.

Kusjes en likjes van Djaro

Gedicht No: 327
Naam: Jaco verheul
Soort hond: Mechelse Herder

The Guardians Of The Night

Trust in me my friend, for I am your comrade.
I will protect you with my last breath.
When all others have left you and the loneliness of night closes in,
I will be at your side.
Together we will conquer all obstacles,
and search out those who wish to do harm to others.
All I ask of you is compassion,
and the caring touch of your hands.
It is for you that I will unselfishly give my life
and spend my nights unrested.
Although our days together may be marked by the passing of the seasons
Know that each day by your side is my reward.
My days are measured by the coming and going of your footsteps.
I anticipate them at every opening of the door.
You are the voice of caring when I am ill,
The voice of authority when I have done wrong.
Do not chastise me unduly,
for I am your right arm,
the sword at your side.
I attempt to do only what you bid of me.
I seek only to please you and remain in your favor.
Together you and I shall experience
a bond only others like us will understand.
When outsiders see us together,
their envy will be measured by their disdain.
I will quietly listen to you and pass no judgment,
nor will your spoken words be repeated.
I will remain ever silent, ever vigilant, ever loyal.
And when our time together is done
and you move on in the world,
Remember me with kind thoughts and tales.
For a time we were unbeatable,
Nothing passed among us undetected
If we should meet again on another street
I will gladly take up your fight,
I am a Police Working Dog.
We are the guardians of the night.

Gedicht No: 328
Naam: Bernadine Thomas
Soort hond: Koningspoedel [foto]

In herinnering aan mijn koningspoedel Malayka my love,
zo heb ik je genoemd jij bent mijn hondenlove.
mijn trotse konings poedel.
Je kwam als koningspup in ons gezin, veel vreugde en we
hadden het allemaal naar onze zin.
samen op cursus jij was mijn trots,jij was steeds de beste.
Wij waren gelukkig want dat voelde jij en ik.
Wandelen en ravotten deed je graag.
Je dagelijkse rondgang ging je trots met papa mee,
want je was zijn trots.
Hij was die man met die mooie statige hond.
Bij roger sliep je graag in bed en monique maakte je mooi in je vacht.
Maar helaas konde we er maar 3 1/2 jaar van je genieten,
een vreselijke ziekte trof je.
Begrijpen konden we het niet.
Afscheid nemen dat doet pijn .
Wat had ik een verdriet," POP" vergeten doe ik je niet.
Nog een paar uur dan ga je lekker slapen om je verdere pijn te besparen.
Ik blijf bij je tot het laatst.
JIJ was een heel bijzondere hond "POP" slaap lekker
we zullen altijd aan je denken en vergeten doen we je niet.
mama

Gedicht No:329
Naam: Christine Hennequin
Soort hond: Yorkshire terrier

The power of love

Het mooist in mijn leven heeft hij aan mij gegeven
Met zoveel liefde opgezocht,
Het maakte niet uit en heeft het gekocht.
Ik weet het wel, men begrijpt het niet
Ik kan er niet mee omgaan.
Te groot is mijn verdriet
3 liefdes in te korte tijd er is een grens
Wat kan je verdragen als een mens.
Als puppies heb ik ze van jou gehad
Ze zijn de liefdes van mijn leven
Door jou gekocht aan mij gegeven
Zij zijn er niet meer het doet verdriet
Meer dan ik kan verdragen.
Mijn liefste Dolly, Cathy en Malou
Ik mis ze alle dagen
Maar in mijn hart leven zoveel herinneringen
Want liefde is dikker dan vergeten
En dieper dan de zee
En voor het sterven meer beducht
Mijn liefde voor hen is,
Veel hoger dan de lucht.

Weer moest ik door het diepe dal.
Mijn allerliefste Malouketje mijn grote schat
Het is zo hard mijn leven leek stuk
Maar verdriet is een bewijs van verloren geluk.

Bij de poort van mijn hart had ik een bordje gezet.
STOP, OVERVOL
Maar jij kwam lachend langs en zei:
“Ik passeer even”
Want weer heeft hij je opgezocht.
En weer was ik meteen verkocht.
Nu is mijn koppeltje weer compleet
Weer drie stuks op een rij.
Mijn kleine Heavenly van bijna 3
Serena’ tje van mij.
Van ruim een jaar nog heerlijk jong
Hebben er een puppy zusje bij
LOENA
Weer lig ik languit op de grond, loop heel de dag te zingen.
Mijn vriend, wat weet je het toch goed.
Wat mij gelukkig maken kan
Maar daarvoor ben je dan misschien
Al 40 jaar mijn man

Gedicht No: 330
Naam: Claudia
Soort hond: Schotse Collie [Foto]

lieve lassie
ik heb je moeten laten inslapen,
met heel veel pijn in mijn hart.
je pijn was voor ons beide ondraaglijk,
eveneens als het afscheid.
wou dat je nog bij me was,
maar voor jou was het de juiste beslissing
hoop dat je nu even gelukkig bent als bij mij.
ik mis je heel erg en hou voor altijd van je.
je blijft voor eeuwig in mijn hartje!!!!!!!!!
je baasje
xxxxxxxxxxxxxxx

<< Vorige 10 gedichten Volgende 10 Gedichten >>

© Ineke de Jongh