Droevige gedichten
Nummer 310 t.m 320

Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.


Gedicht No: 311
Naam: Wenny
soort hond: Kruising Friesche staby [Foto]

Mijn Allerliefste bruine beer Jonathan

Ik noemde je vaak 'bruine beer' en jij lag dan te spinnen op de bank
Bedankt voor je onvoorwaardelijke kameraadschap en liefde die wederzijds is
Iedere dag zijn er nog steeds de tranen omdat ik je zó mis
Je was/bent een zeer byzondere hond
Lieve schat, Rust Zacht en Tot ziens.
Een knuffel van Wennie
 

Allerliefste bruine beer

Bedankt voor je onvoorwaardelijke liefde en vriendschap
Ik zal jouw nalatenschap in ere houden en wij zullen jou nooit vergeten! Voor altijd in mijn hart.
Rust zacht, lieve Jonas.
En tot ziens, allerliefste bruine beer!
een knuffel van Wennie.

 

Gedicht No: 312
Naam: Janine
Soort hond: Terveurense Herder [Foto]

De dagen die we samen onderweg waren,
Lijken voorbij;
We doen Barros uitgeleide.
Zijn blaf wordt niet meer gehoord,
Zijn staart zal ons niet meer groeten
En de blik van zijn ogen
Zal de onze niet meer kruisen.

Je lijkt nu ver weg,
Jij die onze dagen en onze wegen deelde.
Maar ergens ben je dichter bij dan ooit.
Want in de stilte die je nu omgeeft,
Komt - als wij luisteren -
Meer dan ooit tot leven

Alles wat je ooit voor ons had willen zijn,
Alles wat je ooit tot ons hebt willen zeggen.
En zo blijf je in alles wat we ooit
Van jou ervaren en begrepen hebben,
Onvergeten met ons meegaan.

Gedicht No: 313
Naam: Sientje
Soort hond: Chowchow

Mijn lieve teddy,
Voor ons was je net een kleine meid in huis
Je bracht het zonnetje binnen als we het eens moeilijk hadden,
Met je gekken streken met Tuurtje onze poes
Als we voor een dagje weg waren was je blij want dan kreeg je een snoepje van ons
Toen we thuis kwamen stond je altijd met je beertje klaar,
en je staartje ging heen en weer van blijdschap dat we weer thuis kwamen,
We hebben toch zo veel heerlijke dagen met je mee gemaakt,
Waarom heb je ons nu verlaten en doe je ons zoveel verdriet aan,
ook Tuurke loop nu verloren want jullie waren toch zo tof en lief voor elkaar
teddy nu stop ik met schrijven want de traantjes staan weer al in mijn ogen
vaarwel teddy wij blijven aan jou denken en dat is zeker belooft
Sientje

Gedicht No: 314
Naam: Dieter de Smet
Soort hond:

Speciaal voor jou

je was de liefste die er bestond
waarom ben je weggegaan
ik mis je zo
ik denk elke dag aan jou
ik liet je in de kou
maar toch was het het beste voor jou
kzal altijd van je blijven houden
jij was mijn grote schat
en nu ben je er niet meer
ik stond er op te kijken
hoe je langzaam stierf
ik stond er op te kijken en deed niks
dat doet nu veel pijn
khat die pikuur kunnen uittrekken
kweet dat je altijd op ons waakt
als er iets verkeerds zou gaan
zal je ons waarschuwen
je bent er nu al 1 week niet meer
en het keek gisteren gebeurt te zijn
jiij was mijn beste vriendin
de avond toen het gebeurde legde je
je poot in mijn hand
alsof je het het wist
maar toen we je wegbrachten was je zo blij
wou je dan bij ons weg
ik mis je zo
ik wou dat ik je ooit nog eens zal weerzien
zonder jou kan ik mijn leven n iet voorstelen
ik kan echt niet leven zonder jou
kheb dat nu speciaal voor jou geschreven
want ik zal je nooit vergeten khou zo van jou

Gedicht No: 315
Naam: Corine Haugee
Soort hond: Boerenfox Laika [Foto]

Lieve "Muis" Laika,

Ik kijk naar de lucht
en voel de regen.
Ik zoek je in alles,
dan kom ik je tegen.
Ik fluister je naam
en jij komt er aan;
je ging wel weg,
maar je verliet ons niet.
Afscheid nemen bestaat niet.

Ik denk aan wat je voelde,
ik denk aan wat je dacht.
Ik denk aan alle Vriendschap en
Liefde die jij hebt gegeven,
en wat jij verwachtte van ons.
Hoe vertel ik jou van het leven
dat je leefde en de liefde die jij
voelde, die nooit verdwijnt.
Wij raken jou nooit meer kwijt.

De pijn en het verdriet;
we moeten telkens weer huilen
omdat je ons verliet.
Maar nu geen pijn meer voor jou,
je bleef tot die laatste dag
ons trouw.

1 april 1994 - 22 januari 2004

Gedicht No: 316
Naam: Lana
soort hond: [Foto]

Dag marco

Heb je het gevoeld?
Dat ik je vast hield,
toen je pootjes wild Uitzwaaiden.

Dat ik onder je voetzooltjes aaide-
voor de Laatste keer


Dat er dikke tranen op je drupte, op die tafel
Bij de dierenarts.

Heb je het geweten?

Dat je basin lana op je kopje heeft geaaid.
Dat je zomaar omviel, op weg naar je
Favoriete plekje bij de haard
Dat we in de middag in de auto
Op weg zijn gegaan.
Zou je het nog merken?????
Dat ik niet ophoudt je te zoeken.
Dat ik zit te huilen voor de t.v.
Omdat ik mijn oudste vriendje verschrikkelijk mis

Gedicht No: 317
Naam: Marja
soort hond: Golden Retriever

Ode aan Femmie

Lieve Femmie,tien jaar heb jij je van je leven aan ons gegeven.
Waarin wij alleen maar liefde hebben gekregen.
Die fijne momenten met jou,zullen we nooit vergeten.
Die lieve bruine ogen en die onvoorwaardelijke trouw.
Blij als je was,kwispelend door het huis.
Wachtend op je beurt,nooit boos altijd blij en aardig.
Aandacht was jou nooit te veel,hoe meer hoe liever.
Liggend genietend van alles om je heen.
Altijd even lief tegen iedereen,een poot en een schuine blik.
Dat was Femmie ten voeten uit.
Helaas mocht 't zo niet blijven en kwam er een einde.
Waar je nu bent,hoeft je geen pijn meer te hebben.
Rust nu maar zacht en tevreden,jij hebt alles gegeven.
Wij zullen je vreselijk missen,maar nu is het voor jou beter.
Lieve hondemeid wij zijn je kwijt,maar niet in ons hart.
Want altijd zal je in onze herinnering voort blijven leven.
Lieve Femmie slaapt nu zacht en rust in vrede.
Wij zullen je altijd blijven missen.


 

Gedicht No: 318
Naam: Marja
soort hond: Teckel

Ode aan Pietje

Lieve,lieve kleine hondemeid.
Ook jouw zijn we nu kwijt.
Jij die vijf mooie jaren van je leventje aan ons heeft gegeven.
Vijf mooie jaren die wij met liefde hebben mogen beleven.
Het is zo snel gegaan,maar wat doe je eraan.
Jij was onze kleine hondeprinses,maar dat wist je best.
Jij vulde het gat wat we hadden,na de dood van onze andere hondemeid.
Nu zijn we jullie allebei kwijt.
Je hebt helaas maar de tien jaren mogen halen.
Helaas stoppen hier ook jouw hondeverhalen.
Nu zijn jullie beide bij elkaar en daar bovend al spelend met elkaar.
Ook jij hoeft nu niet meer te leiden,daar hebben we ook jouw van moeten bevrijden.
Lieve kleine hondemeid,ook jouw zijn we nu kwijt.
Maar in ons hart zal ook jij altijd blijven bestaan.
Maar ook voor jouw was nu de tijd om te gaan.
Vergeten doen we je niet,al doet je dood zo'n verdriet.
Rust jij ook nu maar zacht.
Ook aan jou wordt elke dag gedacht.
Lieve kleine hondemeid,ook al moesten we jou laten gaan.
In ons hart en gedachte zal ook jij blijven bestaan.
Jij gaf ook onvoorwaardelijke trouw.
Daarvan hebben wij nooit berouw.
 

Gedicht No: 319
Naam: Van Jon Hoffman.
Soort hond:

Lady Jane hebben we 28-02-2004 in laten slapen, ze was geboren op 18-10-1988.
Ze was een kruising Chow-Chow maar had het meeste weg van de Chow.
Ook haar roodkleurige vacht, vandaar dat een heel goede vriend hierop een gedicht heeft gemaakt.
De auteur van dit gedicht is dus Jon een enorme dierenvriend en "kenner"van Lady Jane.
We missen haar enorm, het doet pijn dit verdriet maar ze heeft nu eindelijk rust.




Er is een dame gestorven
niet zo maar een dame
maar een dame in t rood
dat rood droeg ze haar leven lang
Rood een teken van adel
Echte adel
Gaf liefde en trouw
Echte trouw
Dame vroeg er niets voor terug
Liefde en trouw kunnen niet sterven
Die kom je eens weer tegen
Nu is ze in het tijd loze
Is ze mee in het golvend ritme van van eeuwen
Ieder mens neemt een voorbeeld
Een voorbeeld aan het dametje in t rood
Want de dame in het rood was een hond


Gedicht No: 320
Naam: Margre
Soort hond:

lieve Monja

08-01-03 ging je van mij heen
nu bijna 1 jaar later is mijn verdriet om jou niks minder geworden
ik kan niet omschrijven hoe erg ik je mis
elke dag denk ik aan je en dan huil ik van binnen
want niemand begrijpt dat je na een jaar nog zo,n verdriet om een hondje kunt hebben
maar jij was mijn kindje, mijn steun en toeverlaat kortom mijn alles
je zus amber heeft het een half jaar ook heel zwaar gehad ze was niet meer vrolijk
ze voelde zich denk ik heel alleen zonder jou,
daarom is joya bij ons gekomen een schat van een hond wat even mijn verdriet om jou op de achtergrond plaatste maar het gemis is inmiddels weer op de voorgrond
daar komt bij dat ik nu zo,n angst om amber en joya heb dat zij net als jij onder een auto komen of andere nare dingen kunnen gebeuren
door dat ik met jou heb gezien dat het maar een fractie van een seconde is en je bent je dierenbaren kwijt
2003 is een dieptepunt in mijn leven geweest door jou ongeluk met maar 1 hoogtepunt de komst van joya
2004 is nu 3 dagen oud de 8e nadert en mijn pijn is nog net zo groot het ongeluk met jou staat op mijn netvlies gebrand ik voel mij schuldig heb ik niet goed op je gepast?
vergeef me ik zal zogoed als ik kan op amber en joya passen
wil je mij daar bij helpen? door over ons tewaken vanuit de hondenhemel?
voor altijd in mijn hart dag lieve monja

<< Vorige 10 gedichten Volgende 10 gedichten >>

© Ineke de Jongh