Gedicht No: 302
Naam: Ellen Braekman
soort hond:

i did it because i loved you,
we had to say goodbye
it broke my heart to hold you,
i was tryin' not to cry.
i don't think that you were frightened,
i tried to keep you calm...
with gentle shooting music you seemd
peacefull in my arms!
i could hardly bear to let you go,
but i know it's for the best.
you looked so frail and weary,
and now you are at rest;
we've shared so much together,
so much sorrow and such pain,
uncontitional love you gave us,
never once did you complaine!
i feel so lost without you my darling little one,
you were my fluffy angel
i can't believe you're gone!
i feel privileged to have know you,
i feel proud that you were mine;
you were my constant shadow,always at my side...
goodbye my darling,my heart breaks to let you go,
this was my act of final love,
i just wanted to let you know!
 

Gedicht No: 303
Naam: Ellen Braekman
soort hond: Bernersennenhond Utah

zie me hier nu zitten
het meisje dat altijd lachte
maar nu ben ik aan het huilen
en op zoek naar iets om achter te schuilen
niemand heb jij ooit kwaad gedaan
maar toch moest jij zo vroeg van ons weggaan
je bent veel te vroeg gestorven
en dit doet ons alleen pijn!
als een vlinder fladderde jij van bloem tot bloem
genietend van alles wat je graag wilde doen
het afscheid doet ons veel pijn,
want niemand houd ervan een VRIEND kwijt te zijn!

***

doffe ogen
droom vervlogen
stem te traag
tempo laag
vlinders dood
tranen groot
gebroken hart
alles zwart
opnieuw beginnen
pijn vanbinnen
verdriet.....geen wonder
ze was heel bijzonder!

***
eenzaam in de kilte
rondom mijn hart
eenzaam in de liefde
geen voelbare kracht
eenzaam in een vriendschap
voel geen gevoel
eenzaam en alleen
zonder doel !
 

***

mijn tranen zijn gedroogd,
mijn glimlach is terug
ik luiter weer naar anderen
ben na maanden minder stug
maar diep vanbinnen
zit nog die pijn
dat kan ik niet veranderen
al wil ik vrolijk zijn.

ellen braeckman
 

Gedicht No: 304
Naam: Ellen Braekman
soort hond: Bernersennenhond Utah

 

his owner bought him at the mall
a cute and tiny pup
but when pepper grew to big
thay had to giva him up;
now pepper is waiting
in a cage that's not hiw own
for a certain thing that's comin'
that will make this pour dog moan
that thing called death is creepin' close,
and pepper it will clame
for no one wants to give him love
but pepper's not to blame
puppies are in great demand
something pepper's not,
rows of pups in cages wait,
not likely for the shot!
say goodbye to pepper now
for death is close at hand;
he is going to the killing room
never to be seen again !
all he had you see is love
to give and give and give
but noone wanted pepper
that's why he could not live;
no longer in the sun he'll play
or die a ripe old age,
the last thing pepper ever saw,
were these walls within his cage
no longer in the pound he'll wait
for one who can't refuse
love was all he had to chare
for that he paid his dues !
so pepper died a lonley death
with no one by his side;
his mournfull wails were filled with grief,
but no one heard his cries,
and so it happens over and over again
a life gone down the drain,
but who can say it's peppers fault?
for he is not to blame !
 

Gedicht No: 305
Naam: Anja Veeninga
soort hond: Rottweiler

Ik kijk in je bruine ogen
terwijl we knuffen op de grond
neus tegen mijn bril poot op mijn schouder
ik zie het in je ogen, je bent niet meer gezond

Ik kriebel je achter je oren
terwijl je bij me ligt op bed
je ademhaling zwaar, je bent in dromeland
ook dit gaan we samen doen. de laatste route is ingezet

Ik hoef niets tegen je te zeggen
je begrijpt me wel na al die tijd
ik wil het wel uitschreeuwen
ik wil mijn hondje nog niet kwijt.

je sjokt wat door de kamer en hobbelt achter me aan
mijn beste vriend, mijn huisgenoot
ik kan het niet uitleggen mijn gevoel
maar ik weet het; ik voel het en zie het
het nadert ........je dood...
 

Gedicht No: 306
Naam: Nicky
soort hond: Sheltie [Foto]
Gedicht v.d Maand januari 2004

Lieve Kevin

Rust zacht, mijn kleine vriendje
Ga maar naar Tinker toe
Rust zacht, mijn lieve knuffel
Jij bent dit leven moe

Ruim 14 jaar geleden
kwam jij bij ons als pup
Gaf jij ons al jouw liefde
Hoorde jij bij de club

Altijd een heel sterk hondje
Nooit een keer ziek geweest
Tot aan een jaar geleden
was het voor jou een feest

Ineens was daar dat teken
van ik wil nu graag gaan
Wat doe je dan als baasje
Ik had je toch verstaan

Ik zei, mijn kleine vriendje
al doet het mij veel pijn
Ik zei, mijn lieve ventje
voor jou zal ik er zijn

Mijn hand onder jouw hoofdje
Heel rustig sliep je in
Het was alsof je droomde
over een nieuw begin

En in mijn hart, mijn Kefje,
daar ben jij voor altijd
Daar voel ik nog jouw warmte,
jouw zacht- en tederheid

Bevrijd kan jij weer spelen
en is er zonneschijn
En ergens in de verte
zal jij gelukkig zijn

Vlieg weg, mijn kleine vriendje,
want Tinker wacht op jou
En weet, mijn lieve Kevin,
dat ik veel van je hou

Je vrouwtje, Nicky

Gedicht No: 307
Naam: Siea
soort hond: Judy-Kruising [Foto]

Judy jij was alles voor mij
Jij hoorde er altijd bij
Ook al had je veel pijn
Je wou nog steeds bij mij zijn
Maar ik kon het niet meer aanzien
dat doet me zo'n pijn
Je lichaam heeft het opgegeven
zo kon je niet meer verder leven
15 jaar was je bij mij
Maar nu laat ik je vrij
het deed pijn om je te laten gaan
maar je blijft voor altijd in mijn hart bestaan
geen pijn meer voor jou
ik moest je wel laten gaan
omdat ik van je hou!!!!!!!!!

***

waarom moest jij bij mij vandaan
op het laatst was jou verzorgen een hele baan
tranen springen in mijn ogen als ik naar je foto kijk
nooit meer zal ik zien huppelen
nooit meer zal ik je kunnen knuffelen
jij was een hondje uit duizenden
jij was heel zeldzaam
nooit geen hondje meer met jou karakter
jij hebt een speciaal plekje in mijn hart
nu leef je daar voort

Gedicht No: 308
Naam: Oekje
Soort hond: BassethoundHushpuppy [Foto]

Afgedankt na negen maanden

kwam je bij mij terecht,
Je moest weg omdat je ziek was

sommige mensen zijn zo slecht.

We zagen je en namen je mee naar huis,
Ik voedde je op en je kreeg langzaam een nieuwe thuis.

Wat hebben we van hem genoten,
hard gelachen, soms gebruld,
Hij kwam zo lekker bij je gekropen,
kroelen kon hij als geen andere hond.
11 jaar lang was je mijn vriend en kameraad,
Mijn steun en toeverlaat.
Lieve chipie, de laatste dagen had je zoveel pijn,
Je kon bijna niet meer lopen en het liefst wou je in je mandje zijn.
Het was zo moeilijk om te zien hoe zwaar je het had, het deed zo’n zeer,
We zagen het allemaal, je kon niet meer…
Je tijd is nu gekomen, we moeten je laten gaan,
omdat we met liefde en zorgen
alles voor jou hebben gedaan.
Zonder jou moeten we nu verder, onze trouwe kameraad,
Die in ons huis en hart een grote leegte achterlaat.

Het doet zo ontzettend veel verdriet en pijn,
Dat jij niet langer meer in ons leven mag zijn.
Heb ik het wel goed gedaan?
Om jou op deze manier,te moeten laten gaan?
Het was moeilijk...heus...maar ik deed het voor jou,
Juist omdat ik zoveel van je hou.
En omdat ik jou die pijn wilde besparen in je verdere leven.
Lieve Chipie, kun je me dat alsjeblieft vergeven?

Ik zal je echter nooit meer vergeten,
Ik had het allemaal ook anders gewild.....dat moet je weten.
Fijne herinneringen aan jou, zal ik voorgoed in mijn hart bewaren,
Dag jochie... bedankt voor die 11 hele mooie trouwe jaren....

Nooit zullen wij jou staartje meer zien kwispelen
Nooit zullen wij meer samen zijn,
Jou warmte en je liefde zal slechts een herinnering zijn .

De letters van je naam, staan in mijn hart geschreven,
Ik draag je met me mee, voor altijd in mijn leven.

Lieve chipie, nu laten we je gaan....

Maar vraag niet hoe ik hier mee om moet gaan.....



Rust zacht, lieve Chipie

van je baasje en iedereen die je lief had.

Gedicht No: 309
Naam:
Soort hond: Golden Retriever [Foto]

Lieve Astra


1 augustus 1989 kwam jij in ons leven,
en 14 jaar lang heb jij ons je liefde gegeven.

Je was lief, aanhankelijk en had een lieve snoet,
en voor iedereen altijd die kwispelende groet.

Zwemmen en wandelen vond jij fijn,
lekker in de vrije natuur zonder lijn.

Spelen met je hartsvriendinnen Laika en Anouck,
helaas is dit nu een gesloten boek.

Op 5 maart 1999 kregen wij de schrik van ons leven,
want toen al moesten wij jou bijna afgeven.

Maar met vechten en hulp van wat medicijnen,
verlichtten en verdwenen de meeste pijnen.

Met een harttablet en een slokje van baasjes bier,
kon jouw dag niet meer stuk en had je het grootste plezier.

De laatste maanden zagen wij jou achteruit gaan,
en onze grootste vraag was hoelang zal haar hartje nog slaan.

20 augustus 2003 was de dag dat jouw lichaam niet meer wilde,
en wij van dat hulpeloze moment van top tot teen rilden.

Wij hebben de moeilijkste keus gemaakt in ons leven,
maar dit was het moment dat wij jou je rust wilde geven.

Je blijft altijd in onze harten en we blijven aan je denken,
aan alle fijne momenten die je ons hebt mogen schenken.

Dag lieve Astra, dag meisje, dag lieve vriendin,
in de hondenhemel zonder pijn heeft het leven weer zin.


Je baasjes en vrouwtje.
 

Gedicht No: 310
Naam: Anne
Soort hond: Kruising

mijn gedachten tollen
ik heb vragen
zoekend naar het antwoord
en ik weet niet of ik zo kan veder leven,
met deze pijn ,
het verdriet,
en de leegte,
die jij achter liet

hiermee ga ik veder leven...
een herrinering,
een foto,
mijn mooiste beeld van jouw,
maar aan de leegte moet ik wennen
gelukkig ben ik niet

hiermee ga ik gelukkig veder
jij hebt gekocht, gekocht door liefde,
een plaatsje in mijn hart
elke dag ga ik aan je denken
de leegte ga ik vullen
maar dat plaatsje.....neemt niemand mij meer af
 

<< Vorige 10 gedichten

© Ineke de Jongh