Droevige gedichten
Nummer 271 t.m 280
Droevige gedichten
Nummer 271 t.m 280
Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.
Gedicht No: 271
Naam: Wendy
Soort hond: Rottweiler [Foto]Levensdroom
Ik ben nog 1 en al verdriet,
sinds jij me plotseling achterliet,
Maar ik heb een droom,ik heb een streven
dat is dat jij nog een dag zal leven
Die dag zou voor jou en mij pas het einde zijn
Het zullen uren vol pijn zijn
dat brengt ons van streek
Toch zou 1 dag voor ons te klein zijn
Daarom droom ik van een week
Een week zou voor jou en mij pas het einde zijn
Dan zou dat voor jou en mij pas het einde zijn
Ik en jou ,een eeuwigheid
dat zou pas het einde zijn.
Gedicht No: 272
Naam: Nicole Michelet
Soort hond: Kruising Mechelse Herder "Tessa"
Je bruine ogen keken me aan
We begrepen elkaar voortaan
Woorden waren overbodig
Maar je was zo moe
Ik moest je laten gaan
Je slaapt nu eeuwig
Er blijft een grote leegte
en heel veel tranen
Gedicht No: 273
Naam: Fam v geel
Soort hond: Malthezer Leeuwtje [Foto]Sommige mensen zullen denken het is maar een hond, maar jij was ons lief dapper kind.
Bedankt aan alle dierenvrienden die ons begrepen!
Twido
geb. 10-6-1991
overl. & gecremeerd op 16-8-2003
Twido, we hebben je moeten afgeven,
zonder je nog een goeiedag te kunnen zeggen.
We konden het niet geloven, het was een pijn in ons hart,
het was een rilling over ons lichaam.
De tranen schoten ons in de ogen en rolden over onze wangen;
We gingen je opzoeken en weer kwam die rilling over ons lichaam.
Je zag er zo anders uit, hulpeloos en koud.
We hadden je nog zoveel te zeggen,
We hadden je nog zoveel dankbaarheid te tonen.
Maar vooral heeft iedereen je lief.
Je blijft altijd diep in ons hart,
we zullen je nooit, maar dan ook nooit vergeten...
We missen je zo erg.
Bedankt voor de 12 mooie jaren.
Dikke knuffels & kusjes van
Mama & papa en je trouwe viervoetervriend Bobke
Tot weerziens lieve Twido
Gedicht No: 274
Naam: Malene Dreessen
Soort hond: [Foto]
Benji
dinsdag 29 juli 2003
Benji, nu is het dan zover,
we hebben een afspraak om je uit je lijden te laten halen.
Dat was een grote zware stap en voor ons flink balen.
We weten dat dat voor jouw het beste is.
Toch is het nu voor iedereen al een gemis.
woensdag 30 juli 2003
gisteren was het dan zover,
Bij de dierenarts kreeg je een spuit om te slapen.
Je raakte in een diepe slaap en kon zelfs niet meer gapen.
Toen je helemaal weg was kreeg je de tweede spuit.
Je ademde even heel erg snel en blies toen je laatste adem uit.
Dennis, Franka en ik moesten toen zelfs huilen.
Het was over en uit en ik wilde dat we alles om konden ruilen.
Het baasje was thuis, hij kon het niet aan,
om je te zien sterven, om mee te gaan.
Het is beter zo, je was veel te ziek om verder te leven,
Je stond op je pootjes en begon weer te beven.
Nu heb je geen pijn meer en kun je rusten.
Benji wij wensen je WELTERUSTEN.
Je vrouwtjes Marlene, Franka en je baasjes Huub en Dennis.
Gedicht No: 275
Naam: Barbara Holtman
Soort hond: Draadharige foxterriër [Foto]
Gedicht v.d maand september 2003De Tunnel
Wanneer ik door de tunnel ga
de tunnel naar het licht
en mijn baasjes kijken mij dan na
met een betraand gezicht.
Dan wil ik hen zeggen
dat het me spijt
dat ik hen achterlaat.
hun tranen zijn onwetendheid
niet luisteren naar wat geschreven staat.
Dat geeft verdriet en spijt
Maar ook voor hen komt eens de dag
dat ze op reis zullen gaan
en dan kijken anderen hen weer na
met in hun ogen een traan.
Dat zal zich steeds herhalen iedere dag en ieder jaar
tot eens de dag zal komen
dan zijn we allen bij elkaar!
Lieve Peggy na 14 jaar hebben we je moeten laten gaan. Je lichaam was op en wilde niet meer.
We denken nog elke dag aan je en de kamer is zo leeg zonder jou. Ook Elmo, Xara en Doesch missen je.
Ze vonden het raar dat wanneer ze op bezoek kwamen en jij er niet meer was.
Met zijn allen hebben we afscheid van je genomen.
Doe Spike en andere Peggy de groeten van ons en ooit zien we je weer.
Knuffels baasje en vrouwtje en van René en Barbara en de hondjes.
Gedicht No: 276
Naam: Ron en Tilly Wouters
Soort hond: Golden Retriever [Foto]Lieve Pasja, dierbaar hondemeisje van ons
Je was altijd zo vrolijk, je gaf altijd respons
Je was het zonnetje in huis, je voelde je zo bij ons thuis
De laatste tijd ging het echter niet meer zo best met jou
Het lopen en opstaan wilde niet meer zo gauw
Bewegen dat deed je ontzettend veel zeer
Om zo nog langer te leven, dat ging haast niet meer
Ook heb je de laatste dagen niets meer willen eten
Zelfs van pens en snoepjes wou je niets meer weten
De laatste nacht moest je ook nog veel piepen en kermen
Dit was voor ons het sein om ons over jou te gaan ontfermen
Wij hebben uit liefde voor jou, voor het milde einde beslist
De zwaarste beslissing ooit, dat was het onbetwist
Wij hebben je thuis zelf met pilletjes in een diepe slaap gesust
Twee uur lang hebben we je nog geknuffeld en gekust
Met de ambulance werd je naar de dierenpraktijk gereden
Van daaruit ben je heel rustig uit je hondeleventje gegleden
Gedicht No: 277
Naam: J.H de Bruine
Soort hond: Malthezer leeuwtje [Foto]
Bijna 18 jaar was jij mijn maatje mijn manneke mijn alles.
Je bent altijd bij me geweest, zelfs op mijn werk kon je komen
en lag je daar te wachten tot het vrouwtje klaar was met haar werk.
Dag en nacht waren we samen door dik en dun.
Op de fiets in je mandje vond je geweldig,
en als je eens niet mee kon dan moest ik stiekem met de fiets vertrekken,
anders was je helemaal uit je doen.
Het laatste jaar ben je niet meer mijn Snoopy kunnen zijn.
Je was ziek en heel moe.
We hebben samen ons best gedaan om jou door de vreselijke ziekte (kanker) heen te krijgen. De operatie is gelukt, maar .....
Of dat niet genoeg was kreeg je ook nog suikerziekte,
werd je blind en doof en liep je overal met je kopje tegenaan,
dus lieve snoopy het vrouwtje kon niet anders!!
Het spijt me lieve schat. Het doet vreselijk zeer dat ik over jou leven heb moeten beslissen. Nooit zal ik jou vergeten!!! Je bent mijn grote liefde geweest!!
Iedere dag loop ik in een waas, net of het een boze droom is.
Maar de werkelijkheid is anders.
Lieve Snoopy ik mis je vreselijk!!! xxx van het vrouwtje.
Gedicht No: 278
Naam: Christien Rouw
Soort hond: austr.terrier [Foto]Afscheid van onze Puk
Gisteren hebben wij je weggebracht
Het was moeilijk te beslissen
Eigenlijk te lang gewacht
Maar we konden jouw nog niet missen
Nu ben je er niet meer
Je geblaf zal nooit meer klinken
Het doet zo vreselijk veel zeer
Ze zeggen het verdriet zal slinken
Maar vergeten zullen wij je nooit
Eenmaal zien we je misschien weer
Daar blijf ik in geloven
Dat verzacht de pijn
Jij was onze hond
En zal dat altijd zijn .
Gedicht No: 279
Naam: Margo
Soort hond: Sandy en daisy [Foto]Bedankt
Jullie waren onze vriendjes en kameraadjes
jullie gaven ons meer dat wij konden dromen
het is heel zwaar dat jullie tijd voor allebei nu is gekomen
alles zal er aan herinneren dat wij jullie nooit meer zien
we zijn blij met alle momenten die we met julllie konden delen
jullie hebben alleen maar liefde gegeven
het ga jullie goed kleine vriendjes
jullie hebben alle twee de rust die jullie verdienen
we zullen jullie nooit vergeten in onze harten blijven jullie verder leven
dikke knuffels en kussies peter margo en sarissa
Gedicht No: 280
Naam: Anita Jussen
Soort hond: Yorkshire terrier [Foto]
Boy is weggelopen in Aug. 1985Tilburg september 2003.
Lieve Boycke
Ik kreeg je toen ik mijn diploma behaalde.
Je was net een bolletje wol toen ik je haalde.
Op 18 april 1980 werd je geboren.
Ik was meteen verliefd op je tot over mijn oren.
5 jaar later verhuisde ik naar mijn vriend.
Je logeerde bij mijn zus en liep weg, wat heb ik gegriend.
We hebben nooit meer van jou iets vernomen.
Je was zó lief, zou het daardoor zijn gekomen??
Als iemand je had gevonden, liet die je niet meer gaan.
Om je terug te krijgen hebben we alles gedaan.
Overal folders met beloning, je had een tatoeage,
het mocht niet zo zijn, je ras was een rage.
Inmiddels ben je dood, dat neem ik tenminste aan.
Na 23 jaar kun je daar toch van op aan.
Je blijft in mijn hart en in mijn gedachten.
Het paspoort heb ik nog, maar ik hoef niet meer te wachten.
In gedachten zal ik je blijven kussen.
Rust zacht je baasje Anita Jussen.
© Ineke de jongh
