Droevige gedichten
Nummer 261 t.m 270
Droevige gedichten
Nummer 261 t.m 270
Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.
Gedicht No: 261
Naam: Kitty Hoekman
Soort hond: [Foto]Lieve Capo
Onze grootste nachtmerrie is uitgekomen
ze hebben je van ons afgenomen
Onze kleine baby,onze schat
we hebben je nog maar zo kort gehad
In die 5 korte jaren van je leven
heb je ons zoveel vriendschap, geluk en liefde gegeven
Sommige zullen zeggen het was maar een beest
maar voor ons ben je dat nooit geweest
Wat een ander er ook van vind
je was voor ons onze zoon, ons kind
Het was het moeilijkst in ons leven
om jou een spuitje te laten geven
Maar we konden je niet laten lijden met al die pijn
dat had je niet verdient, en zou ook niet eerlijk zijn
Éen ding moet je goed weten
we zullen en kunnen je nooit vergeten
We voelen ons leeg met heel veel pijn
omdat we nu zonder jou moeten zijn
Vergeet één ding niet, je bent nu nog alleen
maar straks zijn we weer met z'n drieeën 1
Mamma en pappa
Gedicht No: 262
Naam: Wilma
Soort hond: [Foto]INDY
In liefdevolle herinnering
15-06-1987 / 01-07-2003
Mijn kleine Innepin is niet meer,
Dat spookt door mijn gedachten keer op keer.
Ik wil het uitschreeuwen van verdriet,
Maar weet, ook dat helpt niet.
We hadden samen een actief leven,
Met veel plezier heb je alles gegeven.
Samen bereikten we de top,
G&G, behendigheid, flyball, noem maar op.
Het lied "Heaven must be missing an angel", was óns lied,
Als ik het hoor denk ik aan jou, maar niet alleen met verdriet.
Met U.B. en Bobke bijna elke dag wandelen in het bos,
Jij maakte de liefde voor honden in mij pas echt los.
Maar toen je helemaal alleen kwam te staan,
Bleek het teveel en kon je het niet aan.
Nóóit heb je een slechte eigenschap laten zien,
Je was véél te lief misschien.
Je hebt me ontzettend veel gegeven,
Eigenlijk te veel voor één hondenleven.
Je stond me in alles bij,
Had ik verdriet, jij maakte me weer blij.
Altijd keken die oogjes mij liefdevol aan,
Maar ik moet verder zonder jou voortaan.
De laatste weken gaf je het zelf aan,
Ik ben op… laat me gaan…
Je oogjes verloren hun glans langzaam aan,
Ik mocht niet aan mezelf denken en moest je laten gaan.
Je laat bij mij een grote leegte na,
Nóóit zal ik je vergeten, waar ik ook ga.
Tot ziens mijn lieve kleine meid,
Tot in de eeuwigheid.
Ik weet dat je daar op mij wacht,
Dus mijn kleine engeltje tot dan en rust zacht.
Wilma.
Gedicht No: 263
Naam: Dorette Bremmers
Soort hond: Airedale TerrierIn memoriam Peggy
04 juli 1997 - 07 april 2003
In de warmte van mijn vrouwtje
werd ik gekoesterd en verwend.
En leven samen met Pam, mijn zusje
zoveel liefde, zo bekend.
Ik heb gespeeld, geblaft en genoten
alles in mijn hondenbestaan beleefd.
Ondeugend, lief en vaak met schuldig plezier
kortom, het leven van een airedale terrier.
En opeens werd ik ziek,
ik was pas vijf jaar oud.
Mijn lijf was op,
doch mijn hoofd nog zo stout.
Ik kon niet meer goed ademen,
Ik pufte de lucht eruit.....
Maar pijn had ik niet, daar zorgde het vrouwtje wel voor
dus het blaffen naar die kat, dat ging gewoon door.
Vrouwtje heeft naar mij geluisterd,
eigenlijk gekeken heeft ze vooral.
Terwijl ze zo bang was mij te verliezen
ze stelde mijn welzijn bovenal.
Ik hoefde haar niet te zeggen
dat het eigenlijk niet meer kon.
Ik was te ziek om verder te leven
Ze zag mijn ogen en zij begon....
Te doen het enige dat voor mij goed was
ook al voelde ze zoveel pijn
om die woorden uit te spreken
dat het over moest zijn....
Het was warm en zo veilig,
"dag, dag, mijn lieve Peggy-kind".
In de armen van Gerard ben ik zachtjes ingeslapen
"Peggeltje Pegstein, je grote reis begint"...
Mijn as is verstrooid op de vloedlijn van de zee
schelpen, zee en de wind namen mij mee.
In de armen van mijn vrouwtje
werd ik gekoesterd en verwend
als een prachtig heerlijk airedale-kind
Zoveel liefde, het blijft bekend.
Dorette Bremmers en Airedale Pam
Gedicht No: 264
Naam: Ursula
Soort hond: Bordauxdog Macho [Foto]
Liefste Macho,
Bijna 7 jaar heb ik van jou mogen genieten mijn schat, nooit heb ik 1 minuut spijt gehad.
Nu ben je inmiddels ruim 2 jaar dood, volgens mij kom ik er nooit overheen, 't verdriet blijft zo groot!
Ze zeggen dat 't slijt, maar niemand zegt wanneer, jou te hebben mogen kennen, dat was voor mij een grote eer!!!
Goede tijden, slechte tijden, alles hebben wij samen mee mogen maken, altijd was jij er voor me, jij hebt mijn ziel zo diep weten te raken.
Toen je bij me in huis kwam, was daar Cocker Spaniel Rocky,
hij werd jouw grote vriend.
Door een hersentumor moesten we hem verliezen, dit had hij niet verdiend.
Jij was pas 7 maanden, maar troostte mij ook al had je zelf verdriet,
jij was toen al mijn steun en toeverlaat, lieve Macho, dat vergeet ik niet!
Een jaar later kwam Dillinger ons huis verrijken,
je was gek op dat maffe puppie.
Elke zaterdag gingen we met z'n drieën trainen,
op een gezellig hondencluppie.
Samen werden jullie de allerbeste vrienden, dat deed mij veel plezier,
met z'n drieën gingen we vaak op pad en zorgen zelf wel voor vertier!
Na jaren van ups en downs, lieten jouw ogen mij weten:
"Lief baasje, het gaat nu echt niet meer"
Ik deed wat ik moest doen, en weet je, het doet nog steeds zo vreselijk zeer!!!!
Ik mis jou nog elke dag!
Ik weet verstandelijk dat dit het beste was,
ik wou alleen dat m'n gevoel er ook zo over dacht.....
Ik wil geloven in de regenboogbrug, ik wil geloven dat 't echt bestaat,
dat jij en ik, en iedereen die ik lief had samen, met alle honden die geweest zijn en nog zullen komen ooit weer bij elkaar zullen zijn,
Dat we geen last van gebreken meer zullen hebben, en dat alles daar "gewoon" weer verder gaat........
Tot dan, lieve Macho, tot bij de Regenboogbrug!!!!!
Liefs,
jouw vrouwtje Ursula
Gedicht No: 265
Naam: Ursula
Soort hond: Bordauxdog Dillenger [Foto]
Liefste Dillinger,
Net als Macho mocht ook jij de 7 jaar net niet halen,
de tweede vriend binnen één jaar tijd verloren, dat is zwaar balen!
Ik weet nog dat je bij ons kwam wonen, jouw grote vriend Macho, wat keek jij daar tegenop!
Je wilde alles doen wat hij deed, meer dan ik nog leidde hij jou op.
Je was zo'n lekkere vrijdoos, voor een aai liet jij je eten staan....
ik mis ook jou nog elke dag! Vaak laat ik nog steeds om jullie meer dan één traan...
Je was een stuk sportiever dan Macho, overal was jij voor in,
niets was jou te veel, in alles had jij snel zin!
Zonder mijn medeweten ben jij mishandeld, echt Dillin, dat ie dat deed dat wist ik toen niet,
het spijt me dat ik het niet op tijd door had, ik had 't je willen besparen dat verdriet!
Gelukkig heeft dit niet lang geduurd, en kreeg jij 't vertrouwen snel weer terug,
daarna heb ik geprobeerd het één en ander goed te maken, de oude werd jij toen weer vlug.
Jij ging altijd graag mee in de auto, dan mocht je voorin zitten, dat was feest!!!
Dan kon je alles altijd goed overzien, en het zag er heel leuk uit, je was een lekker beest!
Vaak gingen we wandelen in het park, daar hadden Macho en jij altijd zo'n plezier,
ik kom er nog vaak en dan denk ik : "Hun plekkie, hun as ligt hier!"
Toen Macho gestorven was ging het snel bergafwaarts met jou: slecht hart en veel verdriet,
heen en weer naar de dierenarts, pilletje hier, pilletje daar, maar helpen deed 't niet.
Jij leefde alleen op als je puppie's zag, dan was je bijna weer als vanouds,
American Bulldog Max kwam er bij, maar pas toen Bono kwam zag je waarschijnlijk iets vertrouwds.
Je speelde met Bono en je kwam zowaar weer wat aan....
maar door al dat verdriet was het met jouw slechte hart snel gedaan.
In oktober ging het niet meer, jouw ogen vertelden mij dat 't genoeg was geweest,
die pijn die ik toen voelde, na Macho moest ik ook jou verliezen...
Voor die pijn, was ik al maanden bang, ik voel 't nog steeds, ik denk niet dat 't ooit nog geneest....
Ook jou zal ik ooit weer treffen bij de Regenboogbrug,
je zal daar met Rocky en Macho op me wachten,
eerst vangen jullie Max, Bono en alle honden die erna nog mogen komen op,
daarna als ik dan bij jullie ben, met iedereen waar ik van hou, vinden we met z'n allen snel het geluk weer terug!!!!
Liefs,
Jouw vrouwtje Ursula
Gedicht No: 266
Naam: Marlene Dreessen
Soort hond: West- Highland White TerrierLieve Benji, je was heel erg mager
je gewicht werd met de dag lager,
dat kwam omdat je nieren niet meer werken
aan het infuus kon je weer aansterken.
De dierenarts deed tests en het zag er niet goed uit.
woensdagavond mocht het infuus er weer uit.
dinsdagochtend gebracht, woensdag avond naar huis.
Met medicijnen en aangepast voer ben je nu weer thuis.
Je hebt nog steeds een goede eetlust
Op dit moment gaat het goed en dat stelt ons gerust.
Maar je zal weer achteruitgaan, en daar ben ik bang voor.
We willen je niet missen en dat meen ik hoor.
Je bent weer wat dikker en je buikje is rond.
Maar wat je niet meer wordt, dat is gezond.
Als je weer zieker wordt zullen we weer met je moeten gaan.
Dat zal met veel tranen zijn neem dat maar van mij aan.
Tot die tijd genieten we van je aanwezigheid.
hopelijk duurt dat nog een erg lange tijd.
Gedicht No: 267
Naam: A.J van der Vliet
Soort hond: Cavalier King Charles [Foto]Voor Cheriette,
Jetje,
nooit meer uitgescholden worden,
nooit meer de verhalen in jouw taal,
nooit meer kijken in jouw lieve, grote, bruine ogen,
nooit meer linkerpootjes geven voor het samen slapen gaan,
wat ons blijft zijn al onze herinneringen
aan jouw onvoorwaardelijke trouw,
en...de liefde die jij, al die jaren, aan ons gaf.
Slaap zacht, wijffie van ons.
Gedicht No: 268
Naam: Paddy
Soort hond: [Foto]Lieve Sandy.
Maandag 27 januari stortte mijn wereld in,
Echt oud worden zat er voor jou niet meer in.
De gedachte dat jij er niet meer zou zijn;
Mijn hart was verscheurd van pijn.
Een tumor, kanker, heel erg naar,
Voor mij was jouw leven nog lang niet klaar.
Helaas had ik hier niets over te zeggen
En was dit lot niet te weerleggen.
Ik kon alleen nog hopen
Dat jouw laatste dagen zo prettig mogelijk zouden verlopen.
Je hebt nog 24 dagen gelukkig geleefd,
Waarin we samen enorm veel plezier hebben beleefd.
We hebben tranen van verdriet en vreugde vergoten
En hebben nog intens van elkaar genoten.
9 geweldige jaren met jou zijn voorbij…
Heel verdrietig, met Jesse en Pyrrha aan iedere zij,
Heb ik je moeten laten gaan;
Een stukje van mijzelf is dood gegaan.
Het kost heel veel moeite om je los te laten,
Maar dat plekje in mijn hart zul je nooit verlaten.
Je lichaam heeft het opgegeven,
Je ziel blijft eeuwig in ons voortleven.
Je was mijn maatje, mijn kind, mijn hond,
Een luisterend oor dat alles verstond.
Zo trouw, rustig, lief en stabiel,
Mijn vaste achterban, waar ik iedere dag weer voor viel.
Nooit boos, chagrijnig of slecht gezind,
Echt een superkarakter dat je nergens weer vindt.
In je hart was een plekje voor mij en ieder dier,
Andere mensen werden minder snel toegelaten hier.
Jou moeten missen doet erg veel pijn,
Ons leven zal nooit meer hetzelfde zijn.
Een lege mand, een leeg bed, een leegte in mij,
Lief meisje, je hoort er gewoon bij!!
We gaan je vreselijk missen,
Toch kan niemand meer uitwissen,
Wat jij aan liefde hebt gegeven
In de bijna 9 geweldige jaren van je leven.
Lieve Sandy, ik hou van je en we missen je!!
Veel liefs, Paddy, Jesse en Pyrrha
Gedicht No: 269
Naam: Astrid
Soort hond: Kruising Fox-terrier [Foto]Als puppy van 9 weken kwam je bij ons in huis
en je voelde je al meteen thuis.
Je kon zo trouw waken,die taak nam je hoog
want je verloor ons geen seconde uit het oog.
Ook in tijden van verdriet was jij een kameraad
en je troostende kop op mijn knie gaf veel baat.
Met je trouwe hondenogen verdreef je mijn pijn
en je opbeurende likjes mochten er ook altijd zijn.
Nu bijna 12 jaar later ben je er niet meer
wat doet dat onbegrijpelijk veel zeer.
Veel mooie jaren heb je ons gegeven
daarom zullen wij je nooit vergeten.
Wij hopen dat je over ons blijft waken
als een veilig en lichtend baken.
Lieve schat,slaap nu maar fijn
in gedachten zal jij altijd bij ons zijn.
Het doet nu heel veel pijn
maar eens zullen we weer bij elkaar zijn.
Astrid.
Gedicht No: 270
Naam: Vanessa
Soort hond: Lasa Apso ''Benji''Ik was zes jaar, toen jij bij mij in mijn leven kwam,
we waren beiden heel erg jong
en toch was het de angst, die mij zo bedwong.
angst , om je vroeg of laat , te laten gaan.
nu, 13 jaar verder , was ik in school , op dat moment was je heengegaan ,
heen van mij , heel alleen was mijn mama met jou.
Je lag eerst in coma toen ze thuis kwam,
verwonderd was ik , toen ik opgebeld werd in school.
je blijft altijd mijn kleine meid, mijn mollebol, liefste Benji ,
ooit zullen wij elkaar weder zien , dan lik jij mijn tranen weg,
dat hebben wij beiden nooit verdiend, jij, mijn enige trouwe vriend!
tot in een volgend leven benji, dan komen we elkaar weer tegen,
slaap zacht lieve hond . ik mis je
© Ineke de jongh
