Droevige gedichten
Nummer 251 t.m 260

Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.

 

Gedicht No: 251
Naam: Hugo Conderaerts
Soort hond: Golden retriever

Bobke,

je bent nu bijna één dag niet meer bij ons
je zusje verliest me geen ogenblik uit het oog
toen we daarnet gingen wandelen
wou ik telkens weer vergeefs naar twee honden kijken
het was véél te gemakkelijk
Floke gaat géén vijf meter bij me vandaan
jij ging op avontuur
op katten jagen
en dan kon je een half uur lang
onderaan die boom staan blaffen
alsof die kat van schrik uit de boom zou komen
ik moest wel eens wat wachten
tot je op de vaste plaats waar de auto staat, opdook
maar je kwam altijd terug naar ons
ik heb je drink- en eetbakje proper gemaakt
heb je zus extra lang geborsteld
ben héél de dag met je bezig geweest
alleen, je was er niet
zul jij er morgen niet terug zijn
speciaal voor ons
of bestaan zulke wonderen niet ?

Gedicht No: 252
Naam: Emmie Kohler-Mensink
Soort hond: Duitse Herder
Gedicht v.d maand Juni 2003

"Ode aan een trouwe vriend"

Ik heb een vriend verloren.
Een die vlak bij me stond.
Altijd als ik steun nodig had,
was hij het bij wie ik het vond.
Hij voelde het zo precies
daarom is het zo'n groot verlies.
Samen beleefde wij veel verdriet.
Eerst het "baasje" die ons door de dood verliet.
2 jaar later met elkaar het ongeluk.
Daarin ging weer een leven stuk.
Wij tweeën moesten toen door,
en dat was niet eenvoudig hoor.
Ook hij was gebroken door het verlies.
Maar hij hielp me verder en wist precies
wanneer ik het weer moeilijk kreeg.
En heus, terwijl hij altijd zweeg.
Een poot op mijn knie en zijn kop op mijn schoot,
dat was wat hij mij steeds weer bood.
Maar ik moest reëel zijn, hij kon het niet meer aan.
En ik moest hem uit mijn leven laten gaan.
Het doet nog altijd heel veel pijn,
maar hij zal altijd in mijn gedachten zijn.

Xantho, ik zal je nooit vergeten!
 

 

Gedicht No: 253
Naam: Mara v Dongeren
Soort hond: Staffordshire bull terrier [Foto]

 

In Loving Memory of DIVA

Look not where I was, for I am not there
My spirit is free, I am everywhere.
In the air that you breathe, in the sounds that you hear
Don't cry for me, my spirit is near.
I'll watch for you from the other side,
I'll be running with my ball, new friends by my side.
Smile at my memory, remember in your heart;
This isn't the end, it's a brand new start....

Gedicht No: 254
Naam: Hanny
Soort hond: Duitse Herder

Waarom moest jij mij verlaten mijn lieve Tasha,
mijn lieveling, mijn beste vriend

Hoe moet ik dit nu verwerken,
waaraan heb ik dit verdiend

Tascha, zonder jou zijn doet zo’n pijn
Kon ik nog maar even bij je zijn

Je was zo trouw en lief, voor mij onmisbaar
Kon ik je nog maar voelen lieve Tasha, heel even maar.

***
Mijn lieve baasje ik hield zoveel van jou maar ik moest echt gaan,
ik zou zo graag nog even bij je blijven maar kon het niet meer aan

Kon ik nu je tranen maar weglikken
Kon ik je maar troosten, je verdriet is om te stikken

Maar baasje, weet dat ik hier op je wacht,
Als je mij dan ziet weet ik dat je weer lacht

Ik haal je dan op, eens komt die tijd
Want je weet nu dat onze liefde de dood overschrijdt.

 

Gedicht No: 255
Naam:
Christine Hennequin
Soort hond: Yorkshire terrier Kathy [Foto]

Het is zo stil in mij.


Een leven hebben wij gedeeld en nu is het einde toch als een dief in de nacht gekomen.
En weer voelt het alsof ik een beetje ben meegestorven


Mijn allerliefste Cathy,

Je hield van mij meer dan ik vaak begreep.
Op mijn schootje wilde je niet, duwen en vechten om er af te komen
Maar ik moest wel in je buurt zijn want anders ging je voor de buitendeur zacht
zitten piepen.

½ 5 En niemand die nog tegen mij zegt dat we moeten eten
Je kon niet zo veel meer maar eten was je grote passie.
Eten en autorijden.
Toen het lopen moeilijker werd gingen we je rijden in een karretje.

Als het koud was met een dikke deken.
Niet in de stad maar wel op de Ginkelse hei en elke week naar de bossen
En natuurlijk naar het strand.
Soms sprong Serena er spontaan bij.

En Malouke ons oude zusje, zat vaak bij je, samen onder de deken.
Je bent 16 jaar en 4 maanden geworden maar...
Toen je nog wat jonger was mocht je altijd met je papa mee een stukje rijden.
Zomaar, of samen naar de vogeltjesmarkt.

Wij hadden die speciale band. Jij als roedelleider van mijn groepje honden.
En ik steunde je daarin, ook toen je ouder werd en er een jongere generatie bij kwam.
Je hebt ze goed opgevoed onze jonkies en nu 2 dagen na je dood missen ze je centrale
plaats in de keuken.

Cathy schat, je wordt gezocht door hen.
Samen met je 3 achtergebleven zusjes zijn we naar het grafje gegaan achter in de tuin.
Daar waar onze lieve kleine Dolly ligt, heeft je papa jou begraven.

Dag mijn kleine lieveling.
Je bent nu niet meer zo moe gelukkig.
Je hebt mij heel gelukkig gemaakt 16 jaar en 4 maanden
Nooit zal ik jou vergeten, ik hield zo veel van jou.

Je eigen mama


Gedicht No: 256
Naam: Anja Ligtenberg
Soort hond: Kooiker/friese Staby ''Toby''

Voor Toby

Vandaag is het 28 mei. We moeten met jou terug komen bij de dierenarts
en dan gegeven maakt ons allebei niet blij.
Onder jouw buik voelde ik 3 bulten, van groot tot klein, ik zag hoe je
veranderde lieverd door de pijn.
Als ik de kamer uitloop dan ben je bang en heel onrustig, eerder was je
altijd heel gerust en vrolijk en levenslustig.
Vandaag horen wij de uitslag van het onderzoek en hopelijk wordt jij dan
voor ons geen gesloten boek.
Want elf jaar stond je aan onze zij, was steeds en grote steun voor de
jongens en mij.In tijden van intens verdriet
vergat jij je 3 baasjes niet.Want toen de baas van de roedel van 5 bij
ons is weggegaan, heb jij ons getroost en steeds bijgestaan
Als we verdrietig of eenzaam waren legde jij je hoofdje op onze voeten
of schoot, dus lieverd hopelijk hoef jij nog lang niet dood
Maar als je echt niet meer beter kunt worden en veroordeeld bent tot een
oude dag, waarbij je door te veel pijn moet gaan.
Dan moeten de dierenarts en ik samen praten en bedenken hoe wij jou het
beste bij kunnen staan.
En als er een honden hemel is lieve Toby, dan heb jij die zeker
verdiend, want jij bent voor ons de liefste en trouwste vriend
Dus ook de laatste wandeling doen we samen en ik zal heel dicht bij je
zijn als het nodig is dat je voorgoed wordt verlost van je pijn.
Het zwaard van Damocles valt vandaag voor jou en mij;jij bent een hele
mooie kruising van een levensgezel, vriend,kooikerhond en
friese stabij.


het vrouwtje.

Gedicht No: 257
Naam: Bjorn en Miranda
Soort hond: BordauxDog [Foto]

Aïda

Toen wij gingen samenwonen,
Heb je bij ons een plaatsje ingenomen.

 Alles stond in het teken van jou,
Je bracht ons na een vermoeide dag warmte, geen kou.

 Pas nog, speciaal voor jou een auto gekocht,
Zodat je mee naar alle uitstapjes mocht.

 Echter mocht dit niet baten,
Want je hebt ons deze week zo plotseling verlaten. 

Een korte wandeling, maar o zo fijn,
Zou voor jou voor altijd de laatste zijn.

 Anderhalf jaar hebben wij van jou plezier mogen beleven,
Nu, was het voor jou voorbij, dit korte leven.

 Was het een zonnesteek of een vergiftiging?
Het leek na een paar uur op een verbetering,

Achteraf was het enkel een korte opleving.

Nu blijf je voor altijd bij ons, maar niet in het leven,
In onze tuin heb je een mooi plekje gekregen.

We zullen je vrolijkheid en gekwispel missen,
Maar alle herinneringen aan jou zullen we zeker niet wissen

Rust zacht lieve Aïda

 

 

Gedicht No: 258
Naam: Lotje
Soort hond: Joepy & Boomer

Trouwe honden ogen
keken mij smekend aan
ik wilde niet maar ik moest je laten gaan.
Je was mijn troost bij groot verdriet,
maar gelukkig besefte jij dat niet.
Je was ook lief, en heel trouw,
je gaf veel liefde, ik hield van jou
een leven lang heb ik van je gehouwen,
dat ik je genomen hebt ,
heeft mij nooit kunnen berouwen.
Nu ben je er niet meer,
maar ik denk nog keer op keer,
aan jou.
vergeet niet dat ik nog steeds, heel veel van je hou.

een verdrietig bazinnetje.

 

Gedicht No: 259
Naam: Helena nab
Soort hond:

Jij was alles voor mij
jij hoorde er altijd bij
ook al had je veel pijn
je wou nog steeds bij mij zijn
maar ik kan het niet meer aanzien
dat doet me zo"n pijn
je lichaam heeft het opgegeven
zo kon je niet meer verder leven
13 jaar was je bij mij
maar nu laat ik je vrij
het deed pijn om je te laten gaan
maar je blijft voor altijd in mijn hart bestaan.
geen pijn meer voor jou
ik moest je wel laten gaan omdat ik van je hou

slaap lekker lieve Rocky 23-6-2003

 

Gedicht No: 260
Naam: A. Aves
Soort hond: jack russel x boerenfox ''Layla''

 LIEVE LAYLA

Als puppy van 8 weken kwam je bij ons,
je had een vachtje, zo zacht als dons.
Je groeide op tot een mooie en lieve hond
ja, ik was blij, dat ik je vond.
Alles ging goed, totdat je pijn kreeg in je oren,
en jij, daardoor, slechter ging horen
We zijn toen met jou naar de dierenarts geweest,
en ja, het ging weer beter, oh oh, wat een feest.
Jaren lang hadden we samen veel plezier,
ja LAYLA, je was een onwijs lief dier.
En je kreeg een maatje erbij,
was je niet meer alleen, en voelde jij je blij.
Chinza en jij groeiden samen op,
het hele huis stond op z,n kop.
In 1996 werd onze meid DONJA geboren
en je wist, dat ze bij ons ging horen.
Jij paste, samen met Chinza, goed op haar,
als ze even uit het oog was, was jij daar.
De laatste jaren sukkelde jij met je gezondheid,
je oren, je longen, de kanker, het werd een feit.
Ik moest je een spuitje laten geven,
in mijn armen, glipte jij uit ons leven.

Vaarwel lieve vrolijke LAYLA, een hond die nooit piepte,
ondanks alle pijn.

RUST ZACHT

Monika en Donja,


je grootste maatje, Chinza
je katte vriendjes, Dusty, Bunkie en Snoopie
je konijntje, Lucky
je hamstertje, Gizmo
en je paarden vriendjes, Brigitte vd Laak, Bojinda vd Brooks en Balinka vd Brooks

 

<< Vorige 10 gedichten  Volgende 10 gedichten >>

© Ineke de jongh