Droevige gedichten
Nummer 231 t.m 240
Droevige gedichten
Nummer 231 t.m 240
Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.
Gedicht No: 231
Naam: Robbert
Soort hond: Shar pei Mei-Li [Foto]Er is een heel geliefd hondje genaamd Mei Li
Je hebt vast wel eens van gehoord van die naam
Die hele lieve en mooie Shar Pei, ja die
Altijd lief, altijd aardig, haar treft geen blaam
Haar fokkers echter hebben een verantwoordelijkheid
Want ze zetten een beest op deze aarde
Een verwachte levensduur van 8 a 10 jaar, iets van die tijd
En niet maar 4 jaar, dat is geen te wensen waarde
Toch is het dat getal wat niet zal worden overschreden
Door een rottige ziekte die om zich heen slaat
Tengevolge hiervan heeft niet alleen het hondje geleden
Ook de baasjes bij de gedachte dat het hondje heen gaat
Als men deze fokkers aanspreekt op het ziektebeeld
En ze doen alsof ze het in Keulen horen donderen
Niet geschrokken of geïnteresseerd, alsof het ze niet scheelt
dat is pas echt de overtreffende trap van bedonderen
Zal ze nog wel laten weten hoeveel last Mei Li heeft gehad
Misschien dat ze het ze dan wel iets kan schelen
Hoogstens een pleister op de wonde, niet meer dan dat
Geen woorden of daden kunnen deze wonden nog helen
In ieder geval heeft Mei Li wel een mooi leven geleid
Ook al eindigt dat binnenkort veel te vroegtijdig
Ze was en is echt mijn prinsesje en kleine meid
Dat ik haar zal moeten gaan missen vind ik zeer spijtig
Word gek van twijfel en weet soms niet wat ik doen moet
Wil haar een uiteinde geven in goede pas met haar leven
Gelukkig, vredig, onbezorgd en zonder lijden lijkt mij goed
Dat is nu ook nog bijna het enige wat ik haar kan geven
Het doet pijn zo machteloos te staan
Het doet pijn zo niets te kunnen doen
Het doet pijn om haar te moeten laten gaan
Het doet pijn om het "nu" te veranderen in "toen"
weet nog niet welke datum of tijd
weet een boel dingen nog niet
wil niet kiezen met risico op spijt
wil geen zinloze pijn voor mijn griet
Robbert
Gedicht No: 232
Naam:
Soort hond:The Dancer
No eyes have ever stared into me
the way hers did.
No meeting I can remember so
cosmically connected two souls.
We understood each other perfectly
although we never spoke each other's language.
When I held her, love returned so passionately.
She lay next to me into the cold night,
as if taking the same form of my body,
with such penetrating warmth,
She invaded my dreams with sighs of
sweet breath and a kiss on my head.
All this time,
there was never a pretense,
not one desire but to be mine;
to be there when I needed love;
for the pure want of giving all of herself
to no one but me.
I am a lucky man to have been chosen
by a dog named Dancer.
Cleveland Wheeler[Klik hier voor een Nederlandse vertaling]
Gedicht No: 233
Naam: Astrid
Soort hond: West Highland White Terrier [Foto]Lieve Cleo, kleine witte pluizebol,
wanneer wij aan je denken schieten we vol.
Wie had kunnen denken dat de kanker zou winnen,
ondanks Chemo kuren dat doet pijn van binnen.
Je hebt ons vertrouwd en liefde geschonken
en daarmee iets speciaals, voor het leven beklonken.
Een leven voor jou en ons veel te kort en te snel
jij staat straks bij de regenboog, dat weten we wel.
Tot die tijd lieve schat, rust zacht, rust zacht
We zien je weer, ik hoop dat je op ons wacht.
Gedicht No: 234
Naam: Jenny
Soort hond: Sharpei
11-09-1994...28-02-2003
Django,
Nooit meer opgewacht worden door jou,
de hond waar ik zoveel van hou.
Nooit meer een kwispelende staart,
de hond met zo'n lieve aard.
Nooit meer tegen mij aan springen,
de hond met van die gekke dingen.
Nooit meer in mijn handen bijten,
ze zeggen dat het moet slijten.
Nooit meer buiten op de galerij,
je zat altijd bij de buurvrouw en mij.
Nooit meer zal ik jou vergeten,
ik kijk naar de lege bak van je eten.
Je was voor mij zo uniek,
toch werd je weer zo ziek.
Je had veel pijn en leed,
wat mij het meest pijn in mijn hart deed.
Nu ben je daarvan verlost,
maar het heeft mij veel moeite gekost,
om afscheid van jou te nemen,
en die moeilijke beslissing te nemen.
Nu heb ik alleen hele mooie herrinneringen aan jou,
die ik heel mijn leven bij mij hou.
Oh wat is het leven soms hard,
Django je houd altijd een speciale plek in mijn hart.
Dag jang jang
Rust zacht,
Knuffels je vrouwtje en je baasje.
Kopjes van Mick, Bronco en Havanna.
Jenny
Gedicht No: 235
Naam: Robbert
Soort hond: Sharpei, Mei-Li [Foto]Mei Li 30-11-1998 / 07-03-2003
Vanaf zaterdag al niets meer gegeten
Maandag naar de dierenarts gegaan
Want ik wilde jou nierwaarden weten
Het is maar goed dat ik dat heb gedaan
De uitkomst deed mij meteen beven
Ze waren wel heel erg hoog
Ik denk niet dat Mei Li nog lang zal leven
Een boodschap die er niet om loog
Dinsdag naar een andere dierarts geweest
Weer bloed geprikt en even wachten
Daarna schrok ik nog het meest
Toen ze mij het zelfde nieuws brachten
Enige wat we konden doen was spoelen
2 dagen zou je in de kliniek moeten blijven
Ik kon voor jou de pijn hiervan al voelen
Dus ik besloot deze optie af te schrijven
Maar spoelen, kon daar niet iets anders mee ?
Vocht inbrengen helpt ook even werd er bedacht
Rustig en waardig onderging jij ook weer gedwee
Dat er 2 volle infuus zakken vocht zijn ingebracht
Ik hoopte op verbetering maar had al besloten
Om jou niet langer te laten lijden
Nog een paar dagen waarin we hebben genoten
Maar waarna ik jou zou moeten bevrijden
Ik was lekker vrij voor jou al deze dagen
Dus toen er woensdag verbetering zichtbaar was
Wilde ik jou zoveel mogelijk behagen
Dus gingen we o.a. 2 keer naar de Gaasperplas
Lekker wandelen op jou favoriete plek
Je deed gewoon , leek wel helemaal gezond
Je wilde zelfs spelen en deed leuk gek
Wat was je toch een heerlijke hond
Donderdag naar Ouderkerk a/d amstel geweest
Lekker met Nancy en Bowie samen gewandeld
Je was rustiger dan woensdag, minder gesjeesd
Heb je zelfs nog liever dan anders al behandeld
Vanaf dinsdag avond veel visite over de vloer
Die allemaal afscheid kwamen nemen van jou
Jij wist de reden niet en deed lekker stoer
Maar ik wist, het rotte moment komt nu gauw
De laatste nacht sliep jij lekker op bed
Wat jij de laatste tijd nooit meer deed
Alsof je iets wist , zo leek het
Normaal sliep je naast het bed op je kleed
Vrijdag was de dag maar dat wist jij niet
Er kwam nog meer visite s'ochtends vroeg
Met visite erbij was je weer een gekke griet
Die zich helemaal niet naar haar ziekte gedroeg
Om 1 uur ging de bel en jij rende naar de deur
Het was de dierenarts, ik zakte door de grond
Je herkende hem niet, je verschoot niet van kleur
Zoals je deed vond hij jou een keiharde hond
Toen je lekker relaxed lag kreeg je de eerste prik
Je voelde dit, schrok even en keek verbaasd
Je viel niet in een diepe slaap zonder kik
En we troosten je allemaal tot je was uitgeraasd
Toen je zo ver weg was in diepe slaap verzonken
Kreeg je de tweede prik die je geen pijn meer deed
Vanaf toen heeft jou stem niet meer geklonken
Helemaal van de kaart, wat mij zeer pijn deed
Eerst thuis nog lang en rustig afscheid genomen
Voordat we naar het crematorium zijn gegaan
Na een moeizame rit daar aangekomen
Waren wij emotioneel aangeslagen en ontdaan
We wilden je ook nu niet alleen achter laten
Dus we hebben, huilend en elkaar steunend gewacht
Verhalen vertellend, over jou streken praten
Tot jij in de door ons gekozen urn werd gebracht
Nu sta je hier alsnog in de woonkamer bij ons
Heel anders dan het altijd is geweest
Geen begroeting, geen rare bekken of gefrons
Niet meer dat hele lieve maar gekke beest
Een gapend gat in mijn hart heb je geslagen
Ik zal je nooit vergeten, heb jou echt heel lief gehad
Voor jou een langer leven had ik graag willen vragen
Maar dat mocht niet zo zijn, mijn allerliefste schat
Rust zacht en weet dat ik je nooit zal vergeten
Ik denk het wel maar hoop toch maar echt
Dat ook jij dit wel van mij zult hebben geweten
Mijn liefde voor jou was diep en o zo oprecht
Ik zal je missen .....
Robbert
Gedicht No: 236
Naam: Angelique Kollee
Soort hond: Mechelse Herder [Foto]Onze lieve Remco,
Als puppy kwam jij in ons leven,en leerde je kennen als een lieve en trouwbare hond.
Vooral voor ons dochtertje was jij het speelkameraadje,
terwijl je in de sport(politiehond)een kanjer was.
Na 13 jaren van je te hebben mogen genieten werd jij opeens doodziek.
Bij ons kwam een gevoel van paniek.
Nee dit mag niet waar zijn, nu nog niet we willen je nog niet kwijt.
Zwijgzaam loop ik nu mijn eerste ronde en kijk droevig om me heen.
Hoe vaak zijn we hier langs gekomen,maar nu loop ik hier voor het eerst alleen.
Zachtjes hebben we je laten inslapen,maar ik heb er veel moed voor bij elkaar moeten rapen.
Wij houden van jou en diep in ons hart heb jij een speciale plaats.
Maar meer lijden heb jij niet verdiend.
Dag Remco, dag mijn allerliefste vriend.
Ik hou van jou "vrouwtje
Gedicht No: 237
Naam: Ingezonden door Robbert
Soort hond: Shar PeiVicki Brown - Look for me in rainbows
Time for me to go now, I won't say goodbye;
Look for me in rainbows, way up in the sky.
In the morning sunrise when all the world is new,
Just look for me and love me, as you know I loved you.
Time for me to leave you, I won't say goodbye;
Look for me in rainbows, high up in the sky.
In the evening sunset, when all the world is through,
Just look for me and love me, and I'll be close to you.
It won't be forever, the day will come and then
My loving eyes will welcome you, when we meet again.
Time for us to part now, we won't say goodbye;
Look for me in rainbows, shining in the sky.
Every waking moment, and all your whole life through
Just look for me and love me, as you know I loved you.
Just wish me to be near you,
And I'll be there with you.
Deze tekst is afkomstig van een liedje van Vicky Brown
en ingestuurd door Robbert omdat deze tekst voor vele tot troost kan zijn
die graag geloven dat deze na het ons hebben verlaten nu in de rainbow(bridge) zijn,
wachtend om ons ooit weer tegen te komen.
Gedicht No: 238
Naam: Christine Hennequin
Soort hond: Yorkshire terrier [Foto]Jij hield van mij meer dan oprecht is.
Jou schaduw volgde mij overal.
Jou te moeten missen is meer dan ik kan verdragen.
Maar aan jou denken zal levenslang vertedering blijven oproepen.
Ik ben zo blij dat jij in mijn leven bent gekomen
Je lieve oogjes die altijd vol trouw naar me opkeken
En die ik tenslotte vol liefde heb gesloten
Die zal ik nooit vergeten
Hoeveel keer heb ik mijn tranen verborgen in jouw vachtje?
En met een lik op mijn neus wilde je me dan weer gelukkig maken.
Overal waar ik loop zie ik jouw herinneringen
Onze wandelingen bij het water en vooral bij het Twiske
En weet je nog als er niemand in de buurt was
Dan ging ik in het stoeltje van de kabelbaan naar beneden
En jij holde dan vol plezier achter me aan
En met je oogjes vroeg je dan: Nog een keer mama, nog een keer
Ach, lieverd ik blijf natuurlijk tellen 1,2,3.
Dolly, Cathy, Malouke
Want, echt je blijft altijd bij me
Hoe zou ik je kunnen vergeten. Je hield zoveel van mama.
En ik hou voor eeuwig van jou.
Je eigen mama
Christine Hennequin
Gedicht No: 239
Naam: Antoon de Loof
Soort hond:Hondenleed
Hondenleed is er in de wereld altijd geweest
Sommigen worden behandeld als een echt beest
Het is met geen pen te beschrijven
En zeker niet door een mens te begrijpen
Niemand dat het ziet
De honden verdienen dit absoluut niet
En het doet me enorm veel verdriet
Dat iedereen maar doet zo, of zien ze het echt niet
Ze worden mishandeld, in hun rechten geschonden
Vernederend, uitgehongerd, vastgebonden
Waarom zijn er in de wereld toch van die mensen
Die zomaar alle honden verwensen
Zij vinden niets leuk aan een hond
Luid geblaf als iemand aan huis komt
Alleen gepoept in goot en gras
Tegen de huisgevel al dat geplas
Hij sproeit doorlopend en is nooit gehaast
Slaat nimmer iets over, spuit er nooit naast
Geen boom of hek of hij houdt even stop
Daar tilt hij dan zijn achterbeen op
Ik voel me verdrietig en sta alleen
Teleurgesteld in de mensen om me heen
Waar halen ze het recht vandaan
Om alles af te keuren in een hond’s bestaan
Gedicht No: 240
Naam: Ineke v.d P
Soort hond: Shih-TzuSammy,Sammy,Sammy
Mijn allerliefste Sammy
Zo was je er ,en zo niet meer
Je lag langs de weg
Daar vonden we je
Zoveel herinneringen aan jou
Vooral je liefde en trouw
Ik wilde nog zo vaak zeggen
Lekker beestje,ik hou van jou
Maar je liep haar na, die vrouw
Ze liet het hekje open
Zo kon jij de straat op lopen
Ze was op de fiets
En dacht nog,zo`n hondje op straat
Is eigenlijk niets
Waarom bracht ze jou niet even naar mij terug
Ze liet je lopen op straat
Er kwam een auto
En toen was het voor jou te laat
Je werd in mijn armen gelegd
Ik heb zitten huilen
En alleen maar Sammy,Sammy gezegd
We hebben een grafje gegraven
En jou daarin gedragen
lieve Sam je was nog een puppy
Nou lig je daar in je uppie
ik heb nog steeds tranen
En wou dat we nog samen waren
Lieve,lieve, Sammy,
ik mis je
© Ineke de jongh
