Droevige gedichten
Nummer 221 t.m 230

Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.

Gedicht No: 221
Naam: V.L.L
Soort hond: Border Collie Xargo
Gedicht v.d maand Maart 2003

 
Eindeloos lief

Tranen van stil verdriet
Pijn die eeuwig knaagt
Me vergeven kan ik niet
Heb je de dood ingejaagd

Opgeslorpt door nacht en duisternis
Schril geschreeuw voor altijd gemis
Roerloze stilte...
angst...
Leegte..., kilte...

'Afscheid' nooit genomen
Xago's leven plots ontnomen
Liefste herinnering in mijn dromen :
"Je dochter Bieke"
in jouw nestje
is welgekome.

Gedicht No: 222
Naam: Ria Brammer
Soort hond: Schipperke/Teckel ''Nora''

Nora

Jij werd geboren in September
Zwart als roet en kerngezond
Een koppie om te stelen
Gewoon een lieve hond

'T was liefde op het eerste gezicht
Toen 'k jou daar zag
Ik nam je in mijn armen
En vergeet nooit meer die dag

Zo kwam je in ons leven
En bracht je ons veel plezier
We werden echte maatjes
Oh, was jij nog maar hier

Jij hield niet van water
Dat vond je veel te nat
Heerlijk rennen in het park
Dáár hield jij van, m'n schat

Of lekker met ons mee
Uit wand'len langs het strand
Om daarna lekker uit te rusten
In je vertrouwde mand

Als ik aardappels ging schillen
Stond jij altijd aan mijn zij
Omdat jij dan een stukje kreeg
Je was dan zo blij

Je trouwe bruine ogen
Je lieve grijze snoet
Je leuke kwispelstaartje
Met jou was het leven goed

'K denk aan al die momenten
Die wij samen waren
Wat hebben we van jou genoten...
Het waren mooie jaren

Langzaam werd je ouder
Je kreeg een grijze snuit
Je oogjes werden wat minder
Toch wilde je nog steeds graag uit

Tot het niet meer ging
Op die Januari morgen
Toen ik jou zo zag
Maakte ik mij heel veel zorgen

Je was echt heel erg ziek
'T ging niet langer meer
'K heb je toen nog uitgelaten
Voor de allerlaatste keer...

Zachtjes ben je van ons heen gegaan
Dank je lieve Noor
Voor je liefde en je trouw
Zonder jou moeten wij nu door...


"Voor altijd in mijn hart"

2 September 1988 - 27 Januari 2003
 

Gedicht No 223:
Naam: E.Pruim
Soort hond: Leonberger
19-03-1991...21-11-2000

In liefdevolle herinnering

''Dustin''

Jij en ik altijd samen
Dag en nacht bij elkaar
Ik was er voor jou
Jij was er voor mij
Maar eens komt de dag
Is het voorbij
 

Gedicht No 224:
Naam: Jessica
Soort hond: Doberman/Herder ''Nero''

Mijn grote boef,

Mijn lieve grote boef,wat moet ik nou,
mijn tranen blijven stromen, en ik vraag me af,waar ben je nou?
Gisteren hebben het vrouwtje en ik je laten inslapen omdat het zo niet verder kon,
maar de spreuk die zo bij jou hoort blijft nog steeds:"je kwam, je zag, en je overwon!!"
Tot aan het einde ben je voor ons sterk gebleven, en jou kracht probeer ik nu na te streven.
Je ge-ren in het bos, en het mee slepen van te grote takken,
je gekwispel en je bedelende momenten,je waakse blaf,en je eeuwige trouwheid,
Lieve boef, ik hoop dat je je plekje daarboven hebt kunnen vinden,en ik zal altijd van je blijven houden en je baasje zijn, totdat de sterren niet meer aan de hemel zullen staan, daar kun je van op aan!!!

dag lieve grote boef,
voor altijd jou baasje xx

Gedicht No: 225
Naam: H.Szajner
Soort hond: kruising ''Rambo''

Rambo,je was een hele lieve vrind,
Jaa,bijna als ons 4e kind.

Geen gejodel meer voor een snoepje,
ook niet meer voor een hondekoekje.

Je hebt niets laten merken je was zo sterk,
en wij...wij hebben het te laat gemerkt.

Het loopt zoals het lopen moet,
Het doet ons heel veel verdriet en pijn maar jij vond het zooo goed.

Je ging....en wilde stoer naar binnen,
Waar het te lang duurde voor jou eer ze ging beginnen.

En Ed....die bleef bij je tot de laatste slag,
Totdat je dood op de tafel lag.

Verscheurd van leed en verdriet kwam hij terug,
Hij wist je bent onderweg naar de regenboog-brug.

We hebben je laten gaan naar de regenboog-brug,
Maar eens komt de dag,dan zien we jou gezond en wel terug.

En Boemer.....Ik zal me niet vergissen,
Die zal jou zeker ook missen.

En als na een tijdje de meeste pijn en verdriet is gesleten,
Een ding doen we zeker niet...en dat is JOUW vergeten.
 

Gedicht: No 226
Naam:
Soort hond: BorderCollie ''Diny''

Lieve Diny,
12,5 jaren was je bij ons en dat hebben we geweten.
Je was een border collie uit de duizend,
zoals jij was er maar 1.
Je was slim,lief voor iedereen en wist het beste in
iedereen naar boven te halen.
En toen ons zoontje Nick werd geboren beschermde je hem
met je leven.2 x redde je zijn leven en als hij ziek was
ging je mee naar boven,om te kijken of alles wel in orde was.
En nu,Nick is ondertussen al 9 jaar,hij was je grootste vriend,
echt je kameraad.En ook voor je baas ging je door het vuur want werken
met hem was je lust en leven.In de gehoozaamheid scoorde je hoge toppen,
en toen je op 9 jaar met agility begon vond je je 2 de jeugd weer,
en dit bleef je doen tot je 12 was,
maar toen ging het al zo goed niet meer.
En dan plots het weekend na nieuwjaar at je opeens niets meer,maar dronk
je des de meer.Op 2 dagen ging je zo achteruit en dan de beslissing die
je baasje en het vrouwke moesten nemen,want je nieren hadden het opgegeven
en daar konden we niks tegen doen.
We namen afscheid van je met tranen in onze ogen en pijn in ons hart.
En het is nu al bijna 1 maand geleden,maar we missen je nog steeds.

Gedicht No: 227
Naam: R.B.B
Soort hond: Kruising Nora

hey, kleine meid
waar ben je nou?
ben jij nu echt hierboven?
hey kleine meid
ik mis jou zo
ik kan 't nog steeds niet geloven...

hey kleine meid
hoe is 't daar?
kijk jij nu werkelijk op ons neer?
hey kleine meid
ik mis jou zo
het doet zo vreselijk zeer...

hey, kleine meid
ik hoop nu zo
dat jij verlost bent van de pijn
hey, kleine meid
ik mis jou zo...
konden wij maar weer samen zijn...
 

Gedicht No: 228
Naam: R.B.B
Soort hond: Kruising Nora

je spullen heb ik opgruimd
met tranen in mijn ogen
het viel mij vreselijk zwaar
zullen die tranen ooit nog drogen?

'k heb verdriet om jou
mijn allerliefste kameraad
en kijk steeds weer naar die plek
waar jouw mand nu niet meer staat

zal dit minder worden?
zal 't ooit weer beter gaan?
zal 't verdriet ooit slijten?
kan ik 't zonder jou wel aan?

men zegt dat het inderdaad
wat minder pijn gaat doen...
maar 't gemis zal eeuwig blijven...
daar kan ik niets aan doen

'k zal je nooit vergeten
jij maakte mij vrolijk en blij
dat neemt niemand ons nog af...
want jij, jij hoorde echt bij mij!

Gedicht No: 229
naam: Thea van der Meer
Soort hond: Bengel [Foto]

Ze roept mij,
nog steeds
ze is bij mij,
nog steeds
ze leeft,
waar ze niet meer is

De dag die ik vreesde was daar
zij en ik 'wij'
niet meer bij elkaar...
uiteen
en weg was haar geest
in wat overbleef
had ze ooit geleefd

Ik
wie ben ik
waar sta ik
wie was ik
wanneer bedaar ik
wanneer vergeet ik
wanneer eet ik
God beware it

Mijn liefste
mijn hart
mijn leven
hebben wij elkaar
alles gegeven?
de foto's de herinnering
de tranen met een glinstering
met weten of je mij vergaf
de pijn, de angst....
is dat mijn straf

Mijn liefde mijn leven
alles lijkt wel vergeven
de pijn blijft
de pijn waakt
de pijn zegt
ga door en vecht

vecht voor het leven
vecht niet daar tegen
laat me gaan
laat me zijn
laat me los
in het niet 'zijn'
heb je nooit meer pijn

***

Mijn grote vriendin Bengel is in mijn armen gestorven.
Ze werd 16 jaar en 7 maanden.
Ze stierf op 7 februari 2003, toch nog met behulp van de dierenarts.
Het huis is opgehouden met ademen.
Ik ben heel dankbaar dat ik dat prachtige moedige wezen heb mogen kennen

 

Gedicht No: 230
Naam: Lieveling
Soort hond: Rottweiler Anouska [Foto]

 

Twee trouwe bruine ogen kijken je aan,
voor haar is het nu gedaan.
Ze wil niet meer je ziet r denken ik wil niet meer, het is genoeg.
Die laatste adem het doet zo,n pijn maar je weet dat het voor haar veel beter zal zijn.
Geen pijn geen ellende en geen lijden meer.
Maar weet je diep in je hart doet het zo,n zeer.
Anouska ik dank je voor je vele jaren Liefde, gedult en plezier.
Je was een Fantasties huisdier.

Ik zal je missen en altijd van je houden.

Je Vrouwtje,

 

<< Vorige 10 gedichten   Volgende 10 gedichten >>

© Ineke de Jongh