Droevige gedichten
Nummer 21 t.m 30

Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.


No: 21
Naam; An de Valck
soort hond;
Gedicht van de maand Januari 2001

Beste vriend... tot ziens.

Ik hoop dat je gelukkig bent in jouw wereld...
Waar je op jouw manier gelukkig bent.
Het is er beter dan hier, waar mensen dieren pesten
elkaar pesten en afslachten om de kleinste en raarste dingen.
We hebben samen nare maar vooral fijne tijden gekend.
Toen vertelde de dierenarts dat je niet meer beter kon worden...
Woorden die veel pijn kunnen veroorzaken...
Die avond besloot ik dat je beter in jouw wereld kon zijn.
Niet met een strijd maar op een zachte wijze...
De dierenarts kwam en gaf je een prik.
Je voelde hem niet eens.
Je ging liggen met je hoofd in mijn schoot.
En keek me aan met de liefste de blik die ik ooit had gezien.
Toen sloot je je ogen...
Even later ademde je niet meer...
Nog lang heb ik bij je gezeten.
Zag je leven van het begin tot het einde in mijn gedachten.
Vaarwel lieve vriend, en tot ziens...

 

No: 22
Naam; Melissa
soort hond; Golden Retriever

Anko lieve schat je bent nu weg,
wat heb ik opeens een pech.
Je was altijd dolblij toen ik kwam,
je kwispelde met je staart van zwam zwam.
Ik ging altijd met jou naar buiten,
en je pakte telkens takken vol kluiten.
Ik was je iets aan het leren,
maar als je het niet wou dan ging je hem smeren.
Ik kon het niet met je afmaken,
daarom gingen we de les maar staken.
Je bent nu bij een echtpaar,
Anko ik wist het zeker wij hoorden bij elkaar.

 

No: 23
Naam; An de Valck
soort hond; Het zoveelste slachtoffer.
Gedicht van de maand November 2000

Beste baas,

Deze morgen was je reeds vroeg opgestaan en je was aan het pakken.
Je nam mijn leiband. Wat was ik blij!
Een kleine wandeling voor de vakantie.
Hoera!!!!! We vertrokken met de wagen.
Je stopte aan de wegkant, het portier ging open.
Je hebt mij een stok toegeworpen.
Ik liep en liep, tot ik de stok tussen mijn tanden klemde.
Maar toen ik terug kwam, was je er niet meer... Nergens meer...
In paniek ben ik alle richtingen uitgelopen om je terug te vinden maar vergeefs.
Ik werd zwakker van dag tot dag.
Een man kwam naderbij en legde mij een leiband om.
Weldra bevond ik me in een kooi.
Daar wachtte ik op je terugkeer,
maar je kwam niet, nooit meer.
Het was de man die mij had "opgeraapt"
die mij in een ruimte met een doodse sfeer bracht.
Mijn uur was gekomen...
Dierbare meester, ik wil dat jij weet dat,
ondanks het leed dat je mij hebt aangedaan,
ik mij nog steeds jouw beeld herinner
en indien ik kon terugkomen op aarde,
ik zeker naar jou zou komen toegelopen,
want jou had ik lief.
Je hondje

 

No: 24
Naam; Nancy trappers
soort hond; Kruising Labrador.
[Foto]
18 April 1986 -18 Augustus 2000.

Boomer, ons allerliefste hondenkind,
Mijn liefde voor jou is wat ons bindt.
Duizenden herinneringen hebben ik aan jou,
maar vooral aan je onvoorwaardelijke trouw.
Ik wilde nog zoveel tegen je zeggen,
hoe lief je bent, hoeveel ik van je hou.
Boomer, wat zullen we je missen,
je lieve ogen, je vriendschap, je dagelijkse wandelingen.
In tijden van mijn ziekte was jij een kameraad
en je troostende kop onder mijn kin gaf veel baat.
Met je trouwe hondenogen verdreef je de pijn.
Jij was een brave een lieve hond.
Jij was onze beste vriend.
Wij hielden van jou, jij was ons kind.
Aan alles komt een einde,
maar afscheid nemen na 14 jaren doet ons pijn, heel pijn.
We zullen je missen,
je bent er niet meer maar in onze herinnering blijf je leven.
Boomer, bedankt voor al die mooie jaren.
We vergeten je nooit.
Jou verlies laat een groot litteken achter in ons hart.

 

No: 25
Naam; Conny
soort hond; Yorkshire Terriër

M,n Manneke is heengegaan,
Wat een verdriet...wat een leegte,
bijna 18 jaar geworden
en toch kan ik het niet aan!

Hij was altijd om me heen,
gaf me liefde en was zo trouw,
altijd waren we samen,
ik voel me nu zo alleen!

Het Manneke was op, wilde niet meer
dus kwam de arts, bij ons thuis......
hij sloot z,n oogjes in m,n armen..
heel vredig.....maar het doet zo,n zeer!

All pets go to heaven
even little dogs !!

 

No: 26
Naam; Han Boers
soort hond; Bouvier
4 Oktober 1987 - 16 Juli 2000

Max

Op 4 oktober 1987 ben je geboren.
Op 16 juli 2000 heb ik je verloren.
Bijna 13 jaar lang was je mijn vriend en kameraad.
Mijn steun en toeverlaat.
Nooit meer samen naar het park of het bos.
Daar kon je fijn van de riem en lekker los .
Altijd lag je bij mij langs de bank.
Dan liet je wel eens een wind en viel ik flauw van de stank.
Als ik naar bed ging liep jij naar je deken.
Dan ging je ook slapen en had je het wel bekeken.
Als ik nu naar boven loop, het maakt niet uit hoe laat.
Dan hoor ik nog steeds jouw getrippel op de laminaat.
Op het laatst had je moeite met lopen.
Maar daarvoor ging ik voor jouw medicijnen kopen.
Hoe heb je mij op zo'n manier kunnen verlaten.
Om tijdens mijn vakantie zo maar in te slapen.
Ik kan niet dichter bij je komen.
Ik kan alleen nog maar van je dromen.
Je bent voorgoed gegaan.
Er valt weer een traan.
Max, in mijn gedachten zul je altijd blijven voort bestaan
Je vrouwtje.

 

No: 27
Naam;
soort hond; De Pitbull

De Pitbull

Een toonbeeld van geweld toen je werd geboren
een oordeel was geveld je was toen reeds verloren.
Pitbull is je naam men vindt je vals en dom
je bent nog maar zo klein en vraagt je af waarom.
Je weet nog niets van kwaad en kijkt naar mensen op
waarom men jou zo haat je hebt zo'n lieve kop
je kunt er niets aan doen de fout ligt bij de mensen
die fokken je voor gevecht die hebben slechte wensen.
Laat toch de mensen stoppen met dit soort plezieren
gebruik toch voor 't gevecht geen onschuldige dieren
het is een mode-gril de pitbull is de dupe
denk na en sta eens stil bij een nest met pitbullpuppen.

 

No: 28
Naam; C v.d Z
soort hond;

Heimwee, wie kent het niet?
Heimwee, nog steeds zoveel verdriet.
Heimwee, naar de tijden van weleer,
Heimwee, jou te moeten missen doet nog steeds zo’n zeer,

Hopend, je ooit nog eens te zien,
Hopend, in het hiernamaals misschien.
Hopend, dat mijn geheugen het niet af zal laten weten.
Hopend, dat ik je dus nooit zal vergeten,

Wetend, dat ik er goed aan heb gedaan,
Wetend, dat je rustig bent heengegaan.
Wetend, dat ik je een goed leven heb gegeven
Wetend, dat ik met de herinnering moet leven.

Verdrietig, om je eerste hond.
Verdrietig, om je tweede hond,
Verdrietig, om alle andere honden,
Verdrietig, om de niet helende wonden.

Gelukkig, dat ik je heb mogen verzorgen.
Gelukkig, dat ik mijn verdriet niet heb verborgen,
Gelukkig, door de vele mooie momenten,
Gelukkig, dat ik jouw oprechtheid mocht ontvangen.

Mijn beste vriend, mijn hond, dat was jij.

 

No: 29
Ingezonden door: J.Wissing

Het Hondengebed.

Lief Baasje
Geef mij te eten en te drinken
en zorg goed voor mij.
Ga tenminste twee keer per dag met me wandelen
en beperk U niet tot 't veldje om de hoek,
ook ik heb beweging nodig.
laat mij niet de hele dag alleen en
stop mij niet in een kooi als er visite komt.
Geef mij geen oude schoen om op te bijten,
ik zie geen verschil met een nieuwe.
Als ik ziek ben ga dan met mij naar de dierenarts
want ik kan niet praten.
Coupeer mijn staart en oren niet.
Laat mij in de vakantie niet alleen er zijn toch hondenpensions.
En tenslotte lieve baas, als ik heel oud word en gebrekkig,
verlos mij dan uit mijn lijden en ik zal U DANKBAAR dienen.

 

No: 30
Naam; Gerdine
soort hond; Golden Retriever [foto]
Flap 3 juni 1994  -  27 september 2000

 

Lieve Flap, hond van mijn dromen
vandaag is het moment gekomen.
Je kijkt me aan, en vraagt je af, wat er gaat komen?
Ik knuffel je en zeg dat je heel lang gaat dromen.
Ik neem je in mijn armen en hou je vast,
samen delen we deze zware last.
Ik hoor een auto op de laan,
de dierenarts komt eraan.

Nog één keer, vraag ik tegen beter weten in, 
is er niets meer aan te doen?
Het antwoordt is nee, en daar moeten we het mee doen
Lymfeklierkanker, je bent pas 6 jaar!
Drie weken geleden geconstateerd, zomaar ineens zat die dikke bult daar.
De beste hulp was niet genoeg.
En vandaag zag ik aan de blik in je ogen dat je mij om hulp vroeg

Lieve Flap, ik laat je gaan.......
Maar vraag niet hoe ik hier mee om moet gaan.....

 

Dit gedicht draag ik op aan mijn 6 jaar oude Golden Retriever Flap, 
die begin september lymfeklierkanker kreeg en waar niets meer aan te doen was. 
Hij heeft nog een paar weken geleefd, 
maar toen hij erg benauwd werd heb ik de zware beslissing moeten nemen om hem in te laten slapen.

<< Vorige 10 gedichten Volgende 10 Gedichten >>

© Ineke de Jongh