Droevige gedichten
Nummer 151 t.m 160
Droevige gedichten
Nummer 151 t.m 160
Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.
Voor het laatst bewerkt op 30-03-03
Gedicht No: 151
Naam: Teresa en Yvonne
Soort hond: [Foto]Lieve Macu,
Ons huis is zo leeg zonder jou,
wij hebben jou 17 jaar mogen hebben maar voor ons was dat nog te kort,
jij was voor ons alles maar in luttele uren
was jij ineens weg van ons
je heb er nog voor gevochten lieverd
maar je kon niet meer,
maar in ons hart zal je altijd blijven zolang als wij blijven leven
maar eens zullen wij weer samen zijn,
jou naam was Macu in het Catalaans,
in het Nederlands betekend dat mooi,
en jij was erg mooi voor ons,
ja, je had een pittig karakter maar voor ons was jij een schat.
Lieve Macu wij missen je heel erg,
maar onze verdriet kunnen wij dragen omdat we weten dat jij in de hemel bent,
en verlost bent van alle pijn die je in de laatste uren
van jouw leven moest mee maken,
dag lieve schat van ons, wij houden heel veel van jou.
Jouw vrouwtjes Teresa en Yvonne
Gedicht No: 152
Naam:
Soort hond: Ruwhaar teckel [Foto]Lady
We hadden je nog zo graag 11 jaar meer gegeven.....
Maar helaas kon dat niet, er zat een tumor in je buik geweven....
Toen kwam het telefoontje dat we niets meer voor je konden doen.....
Het enigste wat ons nog reste was een waardig afscheid met een zoen....
Dat deed pijn.....
Bij jou...maar ook bij mij
Rust maar uit....je hebt het verdiend!
Bedankt voor die 11 mooie jaren
Kusjes van je vrouwtje en je baasje
Likjes en pootjes van Quibes en Gipsy
Gedicht No: 153
Naam: An
Soort hond: Riesenschnauzer [Foto]
Lieve Chelsey,
Nooit vergeet ik de dag toen je in mijn leven kwam, zo klein en kwetsbaar.
Je groeide uit tot een flinke tante die ons met haar leven zou verdedigen,
nu, 2 jaar later ben je zachtjes heengegaan in mijn armen, je was een schim
van wat je voorheen was maar in mijn hart en hoofd zal ik je altijd
herinneren als een hond uit 1 stuk met een peperkoeken hart.
Chelske, er komt misschien een nieuwe speelkameraad voor de katten en Lenka
maar jij hebt ALTIJD een plekje in ons hart, jou kan niemand vervangen.
Ik zal je nooit vergeten en hoop dat je nu van op de Rainbow Bridge met een leuk
gevoel terug kijkt naar je tijd bij ons.
Veel veel liefs mijn moedige dier.
Gedicht No: 154
Naam:
Soort hond:
Gedicht v.d maand April 2003I'm still here.
I stood by your bed last night, I came to have a peep,
I could see that you were crying. You found it hard to sleep.
I whined to you softly as you brushed away a tear,
It's me, I haven't left you. I'm well, I'm fine, I'm here.
I was close to you at breakfast, I watched you pour the tea,
You were thinking of the many times, your hands reached down to me.
I was with you at the shops today, Your arms were getting sore.
I longed to take your parcels, I wish I could do more
I was with you at my grave today, you tend it with such care.
I want to reassure you, that I'm not lying there.
I walked with you towards the house, as you fumbled for your key.
I gently put my paw on you, I smiled and said It's me.
You looked so very tired, and sank into a chair.
I tried so hard to let you know, that I was standing there.
It's possible for me to be so near you everyday
To say to you with certainty, I never went away.
You sat there very quietly, then smiled, I think you knew....
In the stillness of that evening, I was very close to you.
The day is over...I smile and watch you yawning
and say Goodnight, God bless, I'll see you in the morning.
And when the time is right for you to cross the brief divide,
I'll rush across to greet you and we'll stand side by side
I have so many things to show you, there is so much for you to see.
Be patient, live your journey out ... then come home to be with me.
Klik hier voor de
Nederlandse vertaling
Gedicht No: 155
Naam: Angela v Nuland
Soort hond:Boxer
31-01-1990...13-04-1999
Op 13 april begonnen wij samen, jij je baas en ik,
aan jouw laatste autorit.
De weg naar de dierenarts was lang.
De hele weg gezwegen, wat waren wij bang.
Bang voor wat ging komen,
onbewust toch weten dat de tijd met jouw,
ons zou worden afgenomen......
Eenmaal binnen werdt jouw vonnis geveld.
Echt horen deed ik niet meer.
Maar hij zei dat jouw laatste minuten waren geteld
Daar sta je dan, een huilende fokker ,
met een dood zieke hond.
Even wordt het zwart om me heen.
En ik denk, mijn benen voelen geen grond.....
Maar jouw oude ogen,
hielden mij nog even op de been...
Ik zie je denken : vrouwtje laat me nu niet alleen,
ik heb me armen om je heen geslagen,
met de bedoeling om je nooit meer los te laten.
Naar mijn gevoel werd mijn verstand,
me op dat moment ontnomen.
Ik weet nog dat ik dacht ik moet hier samen,
met jouw weg zien te komen.
Zachtjes hoor ik de dierenarts tegen me praten.
Nog steeds hoor ik wat hij zei.
Als je echt van haar houdt,
laat haar dan a.u.b bij mij
15 minuten later was alles voorbij
Samen met jouw stierf er iets in mij.............
Gedicht No: 156
Naam: Ragnild
Soort hond:
Elke stap,
spreid je vleugels open en vlieg.
je bent een ster daarboven, dus schijn je licht op mij.
je leven is genomen hier op aard, maar in mijn hart zal je altijd voor mij blijven bestaan.
elke stap die je nam, nam je niet alleen.
het maakt niet uit wat je doet, het komt wel goed
ik zal bij je zijn
soms is het leven van vallen en weer opstaan,
maar ook in moeilijke tijden zal ik naast je staan
elke stap die neemt, neem je niet alleen.
het maakt niet uit wat je doet, het komt wel goed
want ik zal; naast je staan.
Gedicht No: 157
Naam: Ingrid Schrijvers
Soort hond:WOORDEN VAN TROOST
Al die jaren,was hij je trouwste vriend
Met hem een blokje om,hem zien spelen
Deed je plezier en maakte je blij.
Zoveel jaren en toch te kort
Hij is heengegaan,hield het voor bekeken.
Er komt een tijd van afscheid nemen.
In je armen,rustig en vredig,
Viel hij in een diepe slaap.
Vol vertrouwen,want hij was bij jou.
Je zag de rust over hem neerdalen.
Je gaf hem een waardig afscheid
Met de urne op je schoot,bracht je hem terug naar huis.
Pijn en verdriet vulden je hart,
Nog niet klaar om hem te laten gaan.
De leegte die hij achterlaat,is stil en kil.
De tranen,de pijn
Niets brengt hem terug.
Alleen de herinnering blijft.
Maar dan komt de dag,dat de tranen zullen opdrogen.
De pijn zal verzachten,
Een zonnestraaltje baant zich een weg,
Door de donkere wolken.
Met al haar kracht overwint ze de koude en verwarmt ons hart.
Je zult het voelen.
Dan neem je zijn urne,gaat een blokje om
En geeft hem de vrijheid.
Zo hoort het.
Je zal hem nooit vergeten,maar op deze dag ben je klaar voor een nieuw leven.
Het kleine wezentje op je schoot,ontwaakt uit een diepe slaap.
Dit leven begon,toen jij treurde.
Stralende en verlangende oogjes kijken je aan.
In deze oogjes zal je hem voor de laatste keer zien
En alles wordt duidelijk.
Je zal het begrijpen
Dank je baasje,het was fijn jou vriend te zijn.
Geef deze nieuwe vriend wat je mij gaf.
Hij heeft je nu nodig.
Geschreven voor alle baasjes/bazinnetjes die afscheid moesten nemen van hun trouwe viervoeter.
Gedicht No: 158
Naam:Anneke Ekkebus
Soort hond:Amerikaans Canadese Herder [Foto]
For my beloved Mistress,Master and Amigo.
I understand your tears.
Every tear is a proof of your love for me and I feel honored and humble.
But,do never forget the good things we have shared.
Think of it and smile.
That is a great honor of me.
And if you need me I will be there.
Close your eyes,take a slow and deep breath and see me in front of you.
Shut off the world,just for a minute and close your ideas about death.
Give me a chance.
Find subtle signals I send to you.
Please do not stop to be proud of me,I am a friend where you can be proud of.
I am still your friend.
Please do not mourn for me but celebrate my everlasting life.
Because it is eternal,just as my love for you.
See you soon.Raices.
Klik hier voor de
Nederlandse vertaling
Gedicht No: 159
Naam: Sylvia Hansen
Soort hond: Labrador Retriever Quinta [Foto]Je bent op 11-02-1991 te Hellevoetsluis geboren
en op 17-01-2002 te Almelo heb je van het leven verloren
Je bent bij ons geboren
iedereen mocht dat horen
Je was mijn eerste gefokte hond
ik weet nog hoe mooi ik je vond
Men zegt:een hond is een beest
maar voor mij is ze meer geweest
Wat dan een ander ook vindt
zij was gewoon voor mij een soort kind
Haar liefde en haar trouw
die vergeten wij niet gauw
Quinta was pas 2˝ jaar dat we kregen te horen
ze heeft epilepsie, daar voor waren geen woorden
Toen ze 8 jaar was moest ze kalm aan gaan leven
dat konden Hans & José haar geven
Quinta heeft hun nog drie fijne jaren kunnen geven
helaas nam Quinta toen afscheid van het leven
Waarom ben je heen gegaan mijn lieve meid
het was toch nog helemaal niet jouw tijd
Het leven met Quinta was een wonder
onze vriendschap was heel bijzonder
Quinta was een trouwe kameraad
die haar sporen na laat
Zij kon zich niet meer tegen het leven weren
Quinta hebben wij laten cremeren
Door dit gedicht wil ik laten weten
dat we Quinta nooit zullen vergeten
Dag kanjer tot ooit
Hans & José bedankt
Sylvia
Gedicht No: 160
Naam: Ingezonden door Mirjam
Soort hond: bruno
1989...28-3-97AL GAF MIJN STAART EEN LAATSTE GROET
Als ik eens broos en zwak zal zijn
en niet meer slapen kan van pijn
Doe dan wat nodig is,want och
die laatste dag verliest men toch.
Ik weet dat het je droef zal maken
dwing toch jezelf niet te verzaken
dan, meer dan enigandere dag
blijkt wat je liefde echt vermag.
wij hadden het jaren lang zo goed
dat geeft ons ook doe laatste moed
jij wilt toch ook niet dat ik lijd.
En breng mij waar men hulp mij biedt
een bede slechts,verlaat mij niet!
houd mij zacht pratend tegen je aan
totdat mijn ogen breken gaan.
Je weet,al is het later pas
dat dit heus voor mijn bestwil was.
Al gaf mijn staart zijn laatste groet
ik lijd niet meer en dat is goed
treur niet omdat het lot bewerkt
dat jij, juist jij, mijn tijd beperkt.
Wij waren elkander toch zo na!
Laat dat je troost zijn als ik ga............
love you forever
© Ineke de jongh
