Droevige gedichten
Nummer 111 t.m 120

Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.

 

 

Gedicht No: 111
Naam: Fam van der Kaap
Soort hond: Boerenfox [Foto]
Overleden 11-01-2001 

Lieve Scruffy

Het is elf maanden geleden, 
dat onze Scruffy is overleden.
In samenloop van omstandigheden,
heeft een auto haar aangereden.
Ze was bijna zeven jaar oud,
en ze had een hart van goud.
Er was niets aan Scruffy te zien,
zal het dan nog meevallen misschien?
Scruffy kijkt me aan,
ik zeg we zullen even naar de dokter gaan.
Toch nam God je leven,
maar wij blijven toch in onze gedachten je veel liefde geven.

 

Gedicht No: 112
Naam: Patricia
Soort hond: Tatra hond
Gestorven 21-09-2001

Het huisje aan zee

Ik loop op het strand bij mijn huisje aan zee
Slechts één van mijn lievelingen gaat nog met me mee
Hij volgt me amper, voelt zich zo erg alleen
Nu zonder zijn allerliefste broer om hem heen

Al 6 weken zonder hem, oh het valt me zo zwaar
Ik kan niet anders dan huilen ik hoop dat ik wat bedaar
Want daar komen weer mensen:"Zeg jullie hadden er toch twee?"
Dit verdriet gaat nooit over in het huisje aan zee

Het huisje aan zee, net voor je ziek werd gekocht
Met name voor jullie, we hadden zo lang gezocht
Zo veel ruimte en zo fijn om te spelen
Maar hoe moeten wij zonder jou dat nu delen ?

Wat moeten we nu met dat huisje aan zee
Vroeg of laat nemen de golven het mee
Want mijn tranen blijven gaan , en vullen de zee
Steeds voller en voller, maar m'n verdriet gaat niet mee.........

 

 

Gedicht No: 113
Naam: Lilianne
Soort hond: Kruising Labrador [Foto]

Boomer 

Ik was zo donker als de nacht, 
van mijn neus tot het puntje van mijn staart.
Ik was van niemand bang,
om mijn moed was ik vermaard.

Ik voelde me een echte leider,
ook al moest ik gehoorzamen aan de vrouw.
Ondanks die onwetendheid der mensen,
was ik die tweevoeter zeer trouw.

Met zachte hand wist ik mijn roedelwetten te handhaven,
geen vreemde wist daar binnen te dringen,
alleen de hele braven.

En nu rust ik uit, monarch van mijn koninkrijk.
Geheerst heb ik over mijn roedel, een koning gelijk.
Ik heb ze geplaagd, beschermd en bemind.
Nu draag ik mijn koninkrijk over, aan mijn vrouwtje,
tot ze een nieuwe leider vindt.

Ik rust hier nu verder uit en luister naar de wind in de bomen.
En later zal ik weer heersen over mijn roedel, als ze naar mijn nieuwe
koninkrijk zijn overgekomen.
Tot dan.

Lilianne ( ik mis je vreselijk maatje )

 

Gedicht No:114
Naam:Marianne Kramer
Soort hond: Yorkshire Terriër Kevin
Gedicht v.d Maand Februari 2004

Voor Kevin.

Een week nu, sinds jij er niet meer bent,lief dier,
we missen je zo ontzettend; zonder jou is het 
gewoon niet hetzelfde hier.
Klein als je was bracht je hier zoveel leven,met al
jou liefde,warmte en trouw,
en zo ineens moet dat voorbij zijn, 
moeten we verder zónder jou.
Je vertrouwde plekjes die je bij ons had, 
ze blijven nu verdrietig leeg,
en dan je geblaf; enthousiast,vragend of waakzaam,
je gejank, bedelend, vragend, 
verlangend naar de thuiskomst van ons,
of om hulp als je ergens last van ondervond, 
je gegrom; uit waakzaamheid of tegen een kat; 
kortom, al jouw geluid dat hier zo plotseling zweeg.
Je was een kanjer Kev en dapper ben je ook geweest tot het einde toe,
want ondanks je ziekte,was jij het leven nog echt niet moe;
als je maar bij ons kon zijn, dan was het jou al goed,
en het is dáárom dat ons dit abrupte afscheidt 
zo'n vreselijke pijn van verdriet voelen doet.
Maar voorgoed zal ons afscheidt niet zijn hoor lieveling,
en diep in ons hart houdt jij je speciale eigen plekje,
dat is een verzekering!
Iedereen en alles wat hier op aarde met elkaar verbonden is
blijft in eeuwigheid met elkaar verbonden, zeggen de woorden
van onze Maker en Heer;
daarom zien we jou en jij ons op een zekere dag,
ongetwijfeld weer!
We blijven altijd van je houden,en vergeten zullen we je evenmin,
we danken je voor ruim 15 jaren door jou gegeven liefde,
warmte en trouw; je blijft altijd onze eigen Kevin.
Nee, we zeggen niet zomaar gedag, we zeggen Tot ziens!
Slaap nu maar vredig en zacht............

Marianne Kramer
(Utrecht).

 

Gedicht No: 115
Naam: Jacqueline de Graaf - Brouwer
Soort hond: Malthezer

Lieve kleine meid,

Je kwam op me afgesprongen
met je lieve intense blik.
Zo ben je mijn hart binnen gedrongen
waar jij was was ik.
Je leefde met veel genot
en speelde met je beer.
Opeens voelde je je rot
en alles deed je zeer.
Je begon moeilijk te lopen
het eten smaakte niet.
We bleven maar hopen
maar nu is er verdriet.
Je bent nu gegaan
je rust en hebt geen pijn.
Je hebt je best gedaan
in gedachte zal je altijd bij me zin.

Rust zacht lieve Droopy....

 

Gedicht No: 116
Naam: Diana
Soort hond:Engelse Bulldog Bam-Bam

 

Ons kleine lieve 'ruffie'.

Je was zo'n scheetje
en echt nergens bang voor
iedereen vond je zo'n prachtig beestje
nu ben je er niet meer
we hebben echt ALLES geprobeerd
het mocht niet baten, het mocht niet zo zijn.
Gisteren heb je nog zo lekker gespeeld, gezwommen.
en zelfs in de douche geweest
bij ons thuis vond je alles een feest.
lekker Ivy pesten en krantjes kapot maken.
toen de dokter zei dat er nog wel een kans bestond dat je het zou redden, 
hadden we weer hoop. 
hoe kon het ook anders je was pas 4 maanden!!!!!
toen werd het 30 graden en dat was te veel. 
zelfs toen de dokter thuis kwam om je een spuitje te geven was je nog een held.
Toen ze met haar tondeuse de haartjes van je pootje moest scheren 
vond je dat maar al te interessant. 
Als je maar weet dat ik je as heb verstrooid op de plek waar je het liefst was.
Nou dag lief scheetje met je bolle oogjes en je rare hoofie.
Ik mis je nog elke dag. 
Een pootje en likje van Ivy want zij mist je nog meer en is nooit meer het zelfde geworden
dag mijn lieve Ruffie...

 

Gedicht No:117
Naam:
Arnold Pancratz 
Soort hond:

Will there be dogs in heaven

"Will there be dogs in heaven?"
I heard my children ask.
Their pup was struck by an auto
And they watched him breathe his last.

Will there be dogs in heaven?
Just ask old Saint Bernard.
Without his friend in that mountain pass
The going would be hard.

Will there be dogs in heaven?
Saint Francis thought there should.
That wolf he fed at Gubbio
Was just misunderstood.

Will there be dogs in heaven?
Just ask that thin blue line.
They won't go into danger
Without their partners from K-9.

Will there be dogs in heaven?
How many gave their all
Trying to save their masters' lives
And answered duty's call.

Your pup will run out to greet you
When you're at the Pearly Gates.
So make sure you get to heaven
For it's there your doggie waits.

Arnold Pancratz 

Klik hier voor de
Nederlandse vertaling

Gedicht No: 118
Naam: Patrica
Soort hond: Tatra ''Szawas"
Gestorven 21-01-2001

Het gemis,

Tien weken geleden begon het gemis
En nu er opeens tijd over is
Wordt het steeds erger, en gaat het maar door
Iedereen houdt me hetzelfde voor
Je hebt het beste gedaan, alles wat je kon
De dood kwam hem halen zonder pardon
Nu moet ik "gewoon" verder gaan leven
Mijn gemis; het is een ander om het even
Beseffen zij wel wat ik toch bedoel ?
Eens komt hun gemis en weten ze wat ik nu voel !

 

gedicht No: 119
Naam: Eefie
Soort hond: Boerenfox ''Dinfie''

Lieve Dinfie,

je was een lief en leuk hondje
maar je had als puppy al veel problemen
we gingen weer naar de dierenarts voor controle
en toen ontdekte ze een bult in je buik
het was een hele grote tumor en die zat vast aan de baarmoeder
ze konden het hier bij de dierenarts niet verwijderen
maar in Amsterdam zat een hele goede chirurg dus zijn we daar geweest
de operatie was heel goed gegaan de tumor was eruit
je kwam zelfs al weer bij van de narcose
dus we mochten jou weer meenemen eindelijk dachten we
een maal in de auto was je koud en suf
oh nee je had 3 inwendige bloedingen gekregen het was voorbij
we hebben je meegenomen naar huis
en thuis zat Daisy op ons te wachten
maar helaas jij was er niet meer
we hebben afscheid van jou genomen
en het doet nog steeds heel veel pijn
waarom waarom?
nu een jaar later missen we je nog steeds
je was zo lief
het doet erg veel pijn en Daisy is ook niet meer zoals ze toen was
het is nu een jaar geleden dat ik jou een dikke kus gaf
een dikke knuffel van je vrouwtje
en een pootje en een lik van Daisy je beste kameraad

Eefie

 

Gedicht No: 120
Naam: Linda
Soort hond: Duitse Herder [Foto]

Ben haar kwijt

Na bijna 11 jaar is ook jou moment gekomen
Even herkende ik het gevoel 
Niet vanuit de realiteit
Maar alléén vanuit mijn dromen

Heb altijd geweten dat ik je niet zou kunnen loslaten
Maar je was op, en gaf je er langzaam aan over, 
je had je vastberadenheid overwonnen 
Heb zachtjes gebeden , maar het mocht niet baten
Want jou reis was al begonnen

Je was op reis naar de " rainbowbrigde " 
Ver weg van hier , ver weg van mij 
Je keek nog heel even achterom en zag dat ik huilde , ik wou je zo graag terug 
Maar je kon je reis niet meer onderbreken en sloot je hulpeloos aan in de hemelse rij

Helemaal overdondert door emoties en gevuld door intens verdriet stond ik daar 
En voelde de grond langzaam onder mijn voeten verdwijnen 
Kon het gewoon niet geloven , maar zag jou levenloze lichaam, 
en wist toen , het was waar
Diep van binnen had ik het kunnen weten ,
 want ik had je in het voorgaande uur langzaam weg zien kwijnen

Zoveel herinneringen en zo veel pijn
Je was mijn allerliefste maatje , mijn huisgenoot …..
Ondanks dat ik smeekte of we voor altijd samen zouden zijn 
Zijn mijn gebeden niet verhoord , 
want ik ben je kwijt , je bent er niet meer , je bent dood 

Kan er moeilijk mee omgaan ,het verdriet lijkt onverdraagzaam
Wil niets liever dan dicht bij je zijn 
En voel mijn ogen weer branden , de zoveelste traan….
Wist dat dit moment een keer zou komen ,
heb er zoveel over nagedacht maar doorzag niet deze intense pijn

Mis je zo ontzettend ,zonder jou is mijn leven niet meer compleet
Wetend dat je een heel fijn leven hebt gehad 
En wetend dat jij wel voelt dat ik je nooit vergeet 
Ben je meer dan bijzonder voor mij ,Pershira muisje , je blijft mijn allerliefste schat 

Linda

<< Vorige 10 gedichten Volgende 10 gedichten >>

© Ineke de jongh