Droevige gedichten
Nummer 11 t.m 20

Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.

No: 11
Naam; Antoon en Ria
soort hond; Poedel - Davy
Gedicht van de maand Februari 2001

Twee Bruine Ogen.

Als twee bruine ogen je vragen,
Help me ,want ik voel me niet zo fijn.
Mag je dan ,omdat je voelt, dit is het einde...
Egoïstisch zijn?
Als je van de dokter hoort,
dit komt nooit meer goed.
En hij krijgt steeds meer pijn.
Mag je dan ,omdat je hem niet wilt missen...
Egoïstisch zijn?
Als twee lieve bruine ogen zich sluiten gaan.
Voorgoed en je zonder hem naar huis toe moet.
Met de riem in je hand en een hart vol pijn.
Dan probeer je jezelf te overtuigen,
dit was het beste.
Ik mocht niet Egoïstisch zijn.
Vele jaren was hij bij ons,
elke dag samen was een feest.
En in al die fijne jaren Is hij zelf niet een keer...
EGOÏSTISCH GEWEEST.

Met dank aan de begeleiders van het Huisdier-crematorium-begraafplaats,
als blijk van medeleven bij het overlijden van onze lieve kleine vent DAVY op 16-3-2000.

No: 12
Naam; Ria
soort hond; Poedel-Davy [foto]

Het grote verdriet.

In deze wereld vol van haat, geweld ,en nijd,
werden wij door de komst van onze "Davy" zeer verblijd.
Na bijna 13 jaren van liefde ,vriendschap, en gein,
hebben wij nu heel veel pijn.
Nu hebben wij zeer veel verdriet,
omdat die "grote kleine vent" ons verliet.
Als wij weer eens hebben gegriend,
komt onze andere kleine vriend.
Hij kijkt ons aan met droeve blikken,
om dan de tranen weg te likken.
Daarom willen wij ieder laten weten,
Dat wij onze "grote kleine vriend" nooit zullen vergeten.

 

No: 13
Naam; M.
soort hond; Boxer

Afscheid.

We zagen je en namen je mee naar huis.
Ik voedde je op en je kreeg langzaam een nieuw tehuis.
Na veel moeite en geduld werd je onze beste vriend.
Je werd ouder en ging dingen doen waar wij niet van waren gediend.
Met pijn in ons hart werd je weer terug gebracht.
Ik heb geen afscheid van je kunnen nemen,
maar in gedachten Rick, ik zal je nooit vergeten.
Dag lieve hond.

 

No: 14
Naam; M.
soort hond; Boxer

Lieve Rick,

Je bent nog steeds in mijn hart.
Denk nog aan je dag en nacht.
Maar ik heb nu een nieuwe vent,
en we zijn al flink aan elkaar gewend.
Toch wens ik dat je bij ons was,
konden jullie samen spelen in het hoge zomergras.

 

No: 15
Naam; H. Tollens
soort hond;

Alard is dood. Een traan ontsprong mijne oogen,
Toen hij de zijne sloot;
Ik schaam mij niet: ik ben bewogen:
Alard is dood.

Hij hing me aan 't lijf; hij kleefde me aan de kleeren.
Hij kwispelde aan mijn zij';
Nog stervend sloeg hij menig keeren
Het brekend oog op mij.

Hoe dikwijls lag hij naast mij op de zoden
Aan gindschen eik, als ik, de stad
In 't vreedzaam avontuur ontvloden,
Te peinzen en te mijmren zat!

'k Wil aan dien eik voor hem een grafterp stichten
Hij heeft die eer verdiend.
Beschijnt hem minzaam, hemellichten!
Hij was mijn trouwste vriend.

No: 16
Naam; Aukje Harteveld.
soort hond; Labrador Alex.
1 Mei 1986 - 21 April 2000

Ons zonnekind Alex.

Een lange wandeling met jou was zo genieten.
De band met jou was zo hecht.
De levensvreugd van jou was zo echt.
Je verzorging in je laatste jaren was zo intensief.
Je was zo trouw en zo lief.
De beslissing was zo moeilijk.
De leegte zonder jou is zo groot.
Bedankt voor de prachtige jaren.
We houden zoveel van jou.
Cees en Aukje

 

No: 17
Naam; Patricia en Vincent.
soort hond; Engelse Bulldog Joris [foto]
14 December1996- 10 Juni 1997

Lieve Joris
Het is koud en stil om me heen.
't plekje waar je altijd lag is nu alleen.
Ik mis je, 't klinkt misschien raar,
nu je er niet meer bent, voelt 't zo zwaar.
Ze zullen me wel uitlachen, omdat ik huil om een hond,
maar echt, ik wou dat je nog bestond.
Je was en bent nog steeds mijn vriend.
Ik hou van je...en tot ziens.

 

No: 18
Naam; H.M.Barkman-v.d. Weel
soort hond,

Als ik eens broos en zwak zal zijn
en niet meer slapen kan van pijn,
doe dan wat nodig is. Want och…
die laatste dag verliest men toch.
Ik weet dat het je droef zal maken
dwing toch jezelf niet te verzaken:
Dan, meer dan enig andre dag
blijkt wat je liefde echt vermag.
Wij hadden 't jarenlang zo goed;
dat geeft ons ook die laatste moed.
Jij wilt toch ook niet dat ik lijd?
Laat mij toch gaan te rechter tijd
en breng mij waar men hulp mij biedt.
Eén bede slechts: verlaat mij niet!
Houd mij zacht pratend tegen j'aan
totdat mijn ogen breken gaan.
Je weet, al is het later pas,
dat dit heus voor mijn bestwil was.
Al gaf mijn staart zijn laatste groet,
ik lijd niet meer en dat is goed.
Treur niet omdat het lot bewerkt dat jij,
juist jij, mijn tijd beperkt.
Wij waren toch elkaar zo na!
Laat dat je troost zijn als ik ga.

 

No: 19
Naam; Ankje Talma
soort hond; Bouvier Nera [foto]

Van al die jaren van samen zijn,
komt toch een keer de tijd dat ik alleen moet zijn.
Het kwam voor mij nog veel te vroeg,
na 12 jaar, ik je naar je grafje droeg.
Je was mijn vriend, mijn grootste kameraad,
zonder jou ben ik alleen en weet mij geen raad.
Nera jou te missen,
het doet zo'n pijn, het is niet uit te wissen.
Je was mijn steun en toeverlaat,
ik kon altijd bij jou te recht als het moeilijk gaat.
Je bent nooit uit mijn gedachten,
en herinner mijn die tijd dat wij zo om jou lachten.
Je was een boef van eerste klas,
ik wou dat je nog bij mij was.
Het waren 12 jaren om nooit te vergeten,
Je bent en blijft mijn hondje,
ik hou nog steeds van jou dat gaat nooit over,
dat moet je nog even weten.

No: 20...............................................
Naam; Christa stuurde dit gedicht in
Gedicht van de maand Juli-Augustus 2000
de auteur weet ze niet meer,
Maar dit gedicht mag hier,toch zeker in deze tijd,
niet ontbreken

HET HONDJE

Vrolijk loopt het kleine hondje
met zijn baasje mee,
aan een heel lang touwtje
alles is oké.

Hij heeft zijn baasje lief,
wil er voor vechten
desnoods voor sterven,
die kleine hartendief.

Dan stopt baasje in het bos,
bindt hem aan een grote paal
laat hem eenzaam achter,
wat een groot schandaal.

Het hondje zit daar maar te wachten
op 't baasje dat hem achterliet.
Kan het niet begrijpen,
heeft zoveel verdriet.

Vele lange bange nachten
ligt hij daar te wachten.
Maar het hondje is zo moe
een laatste snik, zijn oogjes vallen toe.

De sneeuw bedekt het lijfje
het hondje is niet meer.
Bleef nog zo graag bij 't baasje
die wilde hem niet meer.

<< Vorige 10 gedichten  Volgende 10 Gedichten >>

© Ineke de jongh