Droevige gedichten
Nummer 1 t.m 10
Droevige gedichten
Nummer 1 t.m 10
Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.
En ineens is het zover,
ze is niet meer te redden,
jullie moeten de beslissing nemen,
nee,... niet jullie kleine Sheba, je wil ze nog niet kwijt,
ze is slechts 4 jaar, dit moest niet kunnen,
Een angstig gevoel besluipt je,... kun je dit aan?
maak je de juiste keuze?....
Het is tijd om afscheid te nemen.
Je komt nooit uitgehuild, je bent radeloos,
Troostende woorden zijn er niet,
maar weet...........wij delen mee in jullie verdriet.
No: 2
Naam; Wim en annie Gelens
soort hond; SheltieWat hebben we van hem genoten,
hard gelachen, soms gebruld,
Hij kwam zo lekker bij je gekropen,
kroelen kon hij als geen andere hond.
Hij vulde een plaats in ons leven en je kon zo houden van,
Hij kon je zoveel liefde geven, waar menig mens van leren kan.
We moesten hem een spuitje laten geven, zijn nieren waren op,
het was voor hem geen leven.
Ook je maatje Quentin zal je erg missen,
naar zijn gedachten kunnen we alleen maar gissen.
Buddy, je was veel te jong, pas 9 jaar oud,
en voor ons allen een (vriend) van goud!
Buddy, we houden van je!
No: 3
Naam; Ineke de Jongh.
soort hond; Sheltie Rocky [foto]Onze rots in de branding,
onze trots, onze held.
Overal was je goed in,
goed in ......mooi zijn,
goed in.......gehoorzaamheid,
goed in.....behendigheid,
maar het beste was je in.......
Het onze vriend zijn.
No: 4
Naam; Ineke de Jongh
soort hond; Sheltie Djerba [foto]Jaren zijn inmiddels verstreken,
het verdriet slinkt, dat is inmiddels gebleken.
Wat wij ons voorhielden was slechts valse schijn,
nee Djerba........op je 15e verjaardag zou je er niet meer zijn.
Jij hebt ons zoveel geluk en liefde gebracht.
Dat ik zoveel van een hond kon houden,
nee......dat had ik nooit verwacht.
Het verdriet slinkt ja, maar de gedachten niet,
Kon je nog maar voor één keer ons kleine hondje zijn.
No: 5
Naam; H. Brinkgreve-Baar
soort hond; onbekend
Gedicht v.d maand November 2002Ik zal je extra goed verzorgen,
en stel het dan weer uit tot morgen.
Ook dan zal ik de stap niet doen, ik geef je nog een zoen.
Lieve schat, ik wil humaan zijn maar mijn hart is o zo klein!
Je kijkt me aan met fletse ogen,
alsof je vraagt: "heb mededogen vrouwtje lief hoe moet het nou?
Ik vertrouw geheel op jou.
Jij weet voor mij zo goed, wat je doen en laten moet.
Ik weet dat ik het moet vermijden,
jou lang te laten lijden… die dag kom ik dan thuis;
wat zal het leeg zijn in mijn huis.
Ik laat je riem nog hangen in de gang,
er druppen tranen langs mijn wang.
Ik denk: ik moet niet verzuimen, je mand naar zolder op te ruimen.
Misschien vind ik na lange tijd je bal, je bot, dat was je kwijt.
Geen tranen nu, het is voorbij, maar het heimwee leeft in mij!
No: 6
Naam; M. j. te R.
soort hond; onbekend
Het is nog niet zo lang geleden,
dat mijn hond Teddy is overleden.
Hij was bijna 14 jaar oud,
ik kon hem niet missen, voor geen goud.
Toen ik naar school ging was het met Teddy gedaan,
hij was voorgoed naar de hemel gegaan.
Ik heb lang gehuild van verdriet en gemis,
nu Teddy er niet meer is.
Als ik hem mis kijk ik naar zijn foto,
die op mijn kamer staat, dan denk ik:
als het nu daarboven maar goed met hem gaat.
No: 7
Naam: Elly Klaver
soort hond: (Sita, die ook zo veel van mijn moeder hield)
Gedicht v.d Maand Januari 2003Verdrietig en ontdaan kwamen we thuis
met allerlei spullen van mijn moeder in een tas.
Alleen Sita, ons hondje, was in huis,
die ontzettend geïnteresseerd in die spullen was.Zij snuffelde uitgebreid aan al die ziekenhuiskleren
en maakte daarbij een triest piepend geluid.
Terwijl ze al die vorige keren
alleen maar naar ons keek met een blije snuit.Toen hield ze op met snuffelen en ging naar de gang,
waar ze ging liggen op de voordeurmat.
Ze leek daar te wachten, dat duurde heel lang,
waarbij ze niet meer wilde drinken en ook niet at.Je zag heel duidelijk, ze wilde niet meer leven.
Dus lieten we haar inslapen, het einde van haar pijn
wij konden haar helemaal niets meer geven
wat ze wilde was: weer dicht bij het vrouwtje zijn.
No: 8
Naam: Een boos en verdrietig iemand.
soort hond: Bouvier
gedicht van de maand Oktober 2001zwijgzaam staar ik over het water,
de ondergaande zon kleurt de lucht helder rood.
De aanwakkerende wind veroorzaakt een zacht geklater,
ik treur…….mijn hond is dood.Ik vervolg mijn voetstappen door de branding,
in de verte hoor ik het geblaf van enkele honden.Ik laat mijn gedachten de vrije loop.
Ik ben op de vlucht. Ik denk niet aan later.
Tijd zeggen ze……tijd heelt alle wonden.
Gister had ik het nog…….dat kleine beetje hoop.Ik ga terug in het verleden,
toen liepen wij hier nog samen.
Soms een gesprek aangaande met andere mensen.
Nu ben ik alleen, en denk…..kom ik hier nog wel overheen?
Waarom toch….er was géén reden.Onbewust gooi ik de stok die ik op het strand vind.
Ik voel de tranen komen, mijn gesnik wordt verdoezeld door de wind.
Niemand die luid blaffend mijn reactie beantwoord.
Nooit meer….want ze hebben mijn beste vriend vermoord.Hier moet ik mee verder leven.
Een foto……een herinnering.
Nooit, maar dan ook nooit zal ik het de dader vergeven.
Met jou is er een deel van mij gegaan,
mijn haat jegens de gifstrooier zal altijd blijven bestaan,
maar mijn liefde voor jou zal nooit vergaan.
No: 9
Naam: Robbert
soort hond:Gaat het niet goed en zit je even in een dip
en na er weer aan te denken rolt over je wangen
weer eens de zoveelste dikke traan.Dan is er altijd wel een Igor, mei-Li of Flip
die lekker over je heen komt hangen
Let maar op, dan zal het wel weer gaan.Maar wat als jij er op een dag niet meer bent
Wat als de hond jou oneindig blijft zoeken.
Is het dan niet meer dan verdiend en humaan.Als het duidelijk is dat het voor hem niet went
Als zijn nieuwe baasjes alleen maar op hem vloeken.
Om misschien ook de hond over te laten gaan.Zodat ergens op een andere plek
treurnis en zoektochten niet meer bestaan
En beiden weer gelukkig naast elkaar staan.***********
Uiteraard kan het ook zo lopen dat de hond
Jou wel de allerliefste vond.
Maar dat hij na een korte periode van wennen,
na veel hangen eindelijk weer lekker gaat rennen.
Dat het leven hem weer veel vreugde geeft
dat hij het bij een ander heel erg goed heeft.
Dan denk ik dat waar je dan op dat moment ook bent.
Het extra lange wachten op je metgezel ook wel went***********
No: 10
Naam: Jeanette, ooit ergens gelezen....
...........opgeschreven en bewaard.
soort hond: alle honden.
Gedicht van de maand Maart 2002
Regelement:
Als ik straks oud ben, ziek en zwak,
en pijn verjaagt de slaap,
als onrust neemt van mij bezit,
doe dan wat onvermijdelijk is,
en laat me gaan.....
de laatste goede daad.
Beslis voor mij en wees niet laf.
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf,
of uitstel.... tot het beter past bij een verloren strijd?
Ik ben niet bang tijdens die laatste gang.
Jij loopt niet weg: je kijkt me aan,
je noemt me bij mijn naam en houdt me stevig vast.
Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart.....
wat jij liet doen, deed je voor mij:
je hebt me nog meer pijn bespaard,
voor zinloos lijden mij bewaard.
Een zwaar besluit?
Nee, ....huil nu niet.
Een wijs besluit dat werd gegrond op een oud en
uniek verbond:
jij bent mijn baas en ik jouw hond.
© Ineke de jongh