Droevige gedichten
Nummer 161 t.m 170
Droevige gedichten
Nummer 161 t.m 170
Als je geen frames ziet staan, klik dan hier voor de complete site.
Voor het laatst bewerkt op 14-09-04
Gedicht No: 161
Naam: Ellen Braeckman
Soort hond: Malthezer LeeuwtjeEen asielhond is ...
Een asielhond is een hond die wacht
op iemand die de pijn verzacht.
Een asielhond is een hond die treurt
omdat hij niet begrijpt wat er gebeurd.
Een asielhond is een hond die hoopt
dat hij ooit weer een lief woord hoort.
Een asielhond is een hond die blaft
omdat hij vecht tegen de onmacht.
Een asielhond is een hond die slaapt
omdat hij alleen dan al zijn zorgen achter zich laat.
Een asielhond is een hond die kijkt
naar wat er achter die tralies zo mooi lijkt.
Een asielhond is een hond die niet alleen wil zijn
want die eenzaamheid doet pijn.
Een asielhond is een hond die jankt
omdat hij weer naar een vriend verlangt.
Een asielhond is een hond die alles wil geven
voor een nieuw, fijn, aangenaam leven.
Een asielhond is een hond die lijdt
omdat zijn baas niet meer voor hem verschijnt.
een asielhond is een VRIEND;
een VRIEND die dit niet verdient !!!
Gedicht No: 162
Naam: Ellen Braeckman
Soort hond: Malthezer LeeuwtjeAfscheid;
ik pleng duizende tranen
mijn kussen was nat vannacht
en in de duistere stilte
hou ik voor jou de wacht.
Dromen zijn ontelbare herrineringen aan jou;
mooi als eerste zonnestralen op grote druppels douw
De leegte is verstikkend;
brandende gaten in mijn maag;
ons afscheid van gisteren is mijn verdriet vandaag.
Gedicht No: 163
Naam: José Verhagen
Soort hond: Yorkshire terrier [Foto]
18 april 2002
Lieve Heer,
Ik wil U bedanken voor al die tijd,
die ik heb mogen hebben met mijn lieve meid.
Zo lief, zo aanhankelijk en bovendien,
ook nog een pronkstuk om te zien.
U bent degene die beschikt over dood en leven,
en het heeft beslist een reden, dat ik haar af moest geven.
Maar lieve Heer: "Ik begrijp het niet?"
Of komt dat nou door mijn verdriet?
Ik ben overtuigd, het is fijn waar ze nu is,
maar waarom voel ik toch dat groot gemis?
Ik ga twijfelen aan mezelf: " Ben ik goed genoeg geweest?"
voor dat ontzettend lieve beest?
Is dat daarom de straf die ik verdien,
maar wil ik het gewoon niet zien?
Ze was oud, maar een gezonde kleine meid,
die mag toch niet sterven in 12 uurtjes tijd.
Ze was onder het wandelen nog vrolijk en blij,
daarom dringt het ook niet door tot mij.
Ze kreeg diaree en verschrikkelijke pijn,
ik besefte niet dat het echt ernstig zou zijn.
De diagnose van de dierenarts was maag darm infectie,
en hij gaf aan Peggi een peneseline-injectie.
Ze had niets te missen, de pijn zakte niet,
ik kon niets voor haar doen, en dat deed me verdriet.
Rond half zes in de morgen, wéér de dierenarts gebeld,
en aan hem de sympthomen van Peggi verteld.
Om kwart voor zeven heeft hij haar nog antibiotica gegeven,
en om kwart voor acht was ze niet meer in leven.
Ze heeft gehuild en gevochten, een harde strijd,
Lieve Heer was het wel ècht haar tijd?
Ik word gekweld door deze vraag,
ik zou een antwoord willen, het liefst vandaag.
Ik zal geduld moeten hebben tot de dag,
dat ik het zelf aan u vragen mag.
Ik moet leren begrijpen en geloven,
ze heeft het goed bij U daarboven.
Dat zij óók bij U haar plekje vind, de laatste keer,
want hierna hoeft het nimmer meer.
Ik gun U de liefde en het plezier,
die U zult ontvangen van dit lieve dier.
Maar wil U haar af en toe wel laten weten,
dat ik haar nooit, nooit zal vergeten?
Dat ik in haar de liefde vond,
die voor mij eerder nooit bestond:
"De liefde voor een prachtige hond!"
Gedicht No: 164
Naam: Fam. Remmers
Soort hond: BernerSennen Sharon [Foto]
26-06-1989...22-05-1994Dag lieve Sharon,
Bijna 5 jaar was jij onze vriendin, onze hond
We hadden meteen een soort verbond
Onze Berner, dat was jij, je was uniek
Je was nog jong, toen werd je ziek
In maart '94 sloeg het noodlot toe
Je kreeg hoge koorts en werd snel moe
Van de dierenarts kreeg je spuiten en medicijnen
Maar de benauwdheid ging niet verdwijnen
Samen vochten we wekenlang voor je leven
En hebben met elkaar alles gegeven
Helaas verloren we deze strijd
Waarin jij het meest hebt gestreden, lieve meid
Een longtumor kostte jou je jonge leven
Om meer leed te voorkomen hebben we je die injectie laten geven
Je op deze manier te moeten verliezen deed erg veel pijn
Maar in gedachten zul je altijd bij ons zijn!
RUST ZACHT MEISJE.
Je baasje en je vrouwtje, Doeko en Willeke Remmers
Gedicht No: 165
Naam: Fam. Remmers
Soort hond: Friese Staby/Wetterhound [Foto]
16-12-1986...05-01-1999Dag lieve Cindy,
Als pup van 11 weken oud hebben we je gekocht
En het duurde lang voordat je wist wat wel en wat niet mocht
Je was een hond met een moeilijk karakter en met een eigen wil
Menig berisping vond jij maar flauwekul
Na een moeilijke start gaf jij je toch gewonnen
Vanaf toen zijn de goede jaren begonnen
Dertien jaar heb je bij ons mogen zijn
Het afscheid deed ons erg veel pijn
Maar om meer pijn te voorkomen
Hebben we deze stap toch genomen
De tumoren hadden zich het laatste jaar flink uitgebreid
En iedere dag weer leverde jij een felle strijd
Je werd doodmoe van de pijn en van de jeuk
Hierdoor werd je leven steeds minder leuk
Daarom besloten we jou een "zachte dood" te laten geven
Om zo een waardig eind te maken aan je leven
Bedankt 'dikke bere' voor die mooie tijd
Je zal in onze gedachten blijven tot in de eeuwigheid!
RUST ZACHT KERELTJE.
Je baasje en je vrouwtje, Doeko en Willeke Remmers
Gedicht No: 166
Naam: Fam. Remmers
Soort hond: BernerSennen [Foto]
30-06-1996...14-07-2000Dag lieve Shenna,
Als pup van amper 6 weken kwam je in ons leven
Je hebt vanaf het begin veel plezier en liefde gegeven
Toch was je ook echt een zorgenkind
Maar hierdoor door ons niet minder bemind
Je bleef onze 'baby', en wilde vaak bij ons op de schoot
Maar hiervoor werd je al snel te zwaar en te groot
Uren lagen we dan met je te knuffelen op de grond
Jij was echt een schat van een hond
Helaas kreeg je al snel last van je gewrichten
Medicatie moest de pijn voor je verlichten
Al gauw werd duidelijk dat je leven kort zou zijn
Dit te weten deed ons erg veel pijn
Jij ging moedig door, steeds maar weer
Je wilde zo graag, maar op den duur ging het niet meer
Het nemen van die beslissing deed ontzettend veel verdriet
En onbeschrijflijk is de leegte die jij hier achterliet!
RUST ZACHT MEISJE.
Je baasje en je vrouwtje, Doeko en Willeke Remmers
Gedicht No: 167
Naam: Ingrid
soort hond: Boxer Amigo [Foto]Amigo
De leegte zonder jou is met geen pen te beschrijven,
De leegte zonder jou zal altijd bij ons blijven,
Maar vele herinneringen verzachten onze smart,
Voorgoed uit ons midden ,
Maar voor altijd in ons hart..
Lieve Amigo we houden van je
en missen je ontzettend
het is koud en leeg zonder jou,
je baasje & vrouwtje
(kees & ingrid)
Gedicht No: 168
Naam: Judith van Rijt
Soort hond: Jack Russel [Foto]Je kwam als een pup van bijna 6 weken,
om hier door het ijs met ons te breken.
Je was zo lief,
Een echte hartendief.
Na 10 maanden moest je bij ons heen,
dit vinden we erg gemeen.
Onze trouwe viervoeter dat was jij wel,
Die rot auto stopte niet op tijd en reed veel te snel.
Onze zoon Dirk-Simon heeft het gezien
en zijn hart brak voor tien.
Lieve Sunny je was een uniek dier
met heel veel fier.
Rust zacht onze lieve Sunny.
Gedicht No: 169
Naam: José Verhagen
Soort hond: Yorkshire terrier [Foto]Ik voel me verdrietig en alleen,
ben teleurgesteld in de mensen om me heen.
Doen ze maar zó, of zien ze ècht niet,
dat ik pijn heb en verdriet?
En wat me stoort het allermeest,
zijn de woorden: "Het was toch maar een beest!"
Ik vraag me af: " Waar halen ze het recht vandaan,
om te menen boven een hond te staan?"
Ik ken géén kind, géén man, géén vrouw,
die net zoals een hond , eerlijk is en trouw!
Die op je wacht, ook al wordt het wat later,
die tevreden is met eten en een bakje water.
Die onvoorwaardelijk zijn vriendschap toont,
die blij is, als je hem beloont.
Die bij dag èn bij nacht over je waakt,
die tussen blank en zwart geen onderscheid maakt.
Die zo eerlijk is en zo oprecht,
die als het nodig is, óók voor je vecht.
Eigenschappen die, zoals mij gebleken,
bij vele mensen nog ontbreken.
"Het was maar een beest", maar laten we ons wel realiseren,
hoeveel wij mensen van dat "Beest" nog kunnen leren!
Gedicht No: 170
Naam: Arnica
soort hond: Nova Scotia Duck Tolling RetrieverSlaap
Een leven lang
Doe nooit meer
Je ogen open
Laat het je
Niet uitmaken
Wat er om je heen gebeurt
Maar adem in
En adem uit
En niet die stijfheid in je spieren
Niet die starende, lege blik
En nooit die kou,
Lief
Je bent zo koud
© Ineke de jongh
